සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 171

වචන අර්ථ:

• يَنْعِقُ – බැටළුවන් හෝ සතුන්ට කෑගසන එඬේරාගේ හඬ නැගීම
• دُعَاءً وَنِدَاءً – හඬ නැගීම සහ කෑගැසීම පමණක්
• صُمٌّ – බිහිරි (සත්‍යය ඇසීමෙන් වැළකී සිටින්නන්)
• بُكْمٌ – ගොළු (සත්‍යය පැවසීමෙන් වැළකී සිටින්නන්)
• عُمْيٌ – අන්ධ (සත්‍යය දැකීමෙන් වැළකී සිටින්නන්)

අර්ථ විවරණය:

ප්‍රතික්ෂේප කළවුන්ගේ තත්ත්වය සහ ඔවුන්ව යහමඟට කැඳවන්නාගේ තත්ත්වය උපමාවකින් පැහැදිලි කරනු ලැබේ. එනම්, එඬේරෙකු තම සතුන්ට කෑගසන විට, එම සතුන්ට ඇසෙන්නේ ඒ හඬ පමණි. ඔවුන්ට එම කෑගැසීමේ අර්ථය හෝ අදහස තේරුම් ගැනීමට නොහැකිය. එලෙසම, ප්‍රතික්ෂේප කළවුන්ට නබිතුමාණන් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) යහමඟට කැඳවන විට, ඔවුන්ට ඇසෙන්නේ ඒ හඬ පමණි. එහි අර්ථය හෝ එයින් ලැබෙන ප්‍රයෝජනය ඔවුන්ට වටහා ගැනීමට නොහැකිය.

මෙම ප්‍රතික්ෂේප කළවුන් සත්‍යයට සවන් දීමෙන් බිහිරි වූවන් මෙනි. ඔවුන්ගේ දිව් සත්‍යය පැවසීමෙන් ගොළු වී ඇත. ඔවුන්ගේ ඇස් සත්‍යයේ සාධක දැකීමෙන් අන්ධ වී ඇත. එබැවින් ඔවුන් තම බුද්ධිය යොදවා සත්‍යය වටහා ගැනීමට ක්‍රියා නොකරති. ඔවුන් තම මුතුන් මිත්තන්ගේ මාර්ගය අන්ධ ලෙස අනුගමනය කරමින්, තමන්ට පැහැදිලි කර පෙන්වන යහමඟ ප්‍රතික්ෂේප කරති.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. මෙම උපමාව අපට උගන්වන්නේ අන්ධ ලෙස අනුගමනය කිරීමේ අනතුරුදායක බවයි. අප සෑම දෙයක්ම තම බුද්ධියෙන් විමසා බලා, සත්‍යය කුමක්දැයි හඳුනා ගත යුතුය.
2. අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ලැබෙන්නේ සවන් දීමට, බැලීමට සහ චින්තනය කිරීමට කැමති අයට පමණි. එබැවින් අපගේ හදවත් සත්‍යය පිළිගැනීමට සැමවිටම විවෘතව තබා ගත යුතුය.
3. ධර්මයේ ආරාධනය අසා එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ඉතා අවාසනාවන්ත ක්‍රියාවකි. මන්ද, එමගින් මිනිසාට ලෞකික හා පාරලෞකික සාර්ථකත්වය අහිමි වේ.
4. සත්‍යය පිළිගැනීමට හදවත විවෘත කර ගැනීම, සවන් දීම, බැලීම සහ චින්තනය කිරීම – මේ සියල්ල අල්ලාහ් අපට ලබා දුන් මහත් ආශීර්වාදයන්ය. ඒවා යහපත් මාර්ගයේ යොදවා ගැනීම අපගේ වගකීමකි.