ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 171

የቃላት ማብራሪያ፦

• የነዐቂ (የነዒቅ)፦ የእረኛ ድምጽ፤ በጎችን ወይም ከብቶችን ሲጠራ የሚያሰማው ጩኸት ነው።
• ዱዓእ (ዱዓእ)፦ ጥሪ።
• ኒዳእ (ኒዳእ)፦ ጩኸት፣ ድምጽ ማሰማት።
• ሱምሙን (صُمٌّ)፦ መስማት የተነፈጉ፣ ጆሮዎቻቸው የደነዘዙ።
• ቡክሙን (بُكْمٌ)፦ ዲዳዎች፣ መናገር የተነፈጉ።
• ዑምዩን (عُمْيٌ)፦ ዓይነ ስውራን።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሱብሓነሁ ወተዓላ በዚህች አንቀጽ ውስጥ የእምነትን ጥሪ የማይቀበሉትን ሰዎች ሁኔታ በሚያስደንቅ ምሳሌ ገልጿል። እነሱ ወደ እውነት ሲጠሩ ልክ እንደ እረኛ ድምጽ ብቻ ሰምተው ትርጉሙን እንደማይረዱ ከብቶች ናቸው። እረኛው በጎቹን ሲጠራ ወይም ሲገርር እነሱ የሚሰሙት ድምጹን ብቻ ነው፤ የቃሉን ፍቺና ዓላማ አያስተውሉም። እንዲሁም እነዚህ የካዱ ሰዎች የነቢዩን ሰላም ወጸጋ በላይ የሆነውን ጥሪ ሲሰሙ የሚሰሙት የድምጽ ንዝረትን ብቻ ነው፤ የጥሪውን ይዘትና ጥቅም አያስተውሉም።

ከዚያም አላህ ሦስት ከባድ መንፈሳዊ በሽታዎቻቸውን ጠቅሷል፦

መስማት የተነፈጉ ናቸው — እውነትን በሚጠቅማቸው መንገድ አይሰሙም። ጆሮአቸው አለ፤ ግን የእውነትን ድምጽ ተቀብለው ልባቸው አይነካም።

ዲዳዎች ናቸው — እውነትን መናገር ተስኗቸዋል። ምላሳቸው አለ፤ ግን የእውነትን ቃል አይናገሩም።

ዓይነ ስውራን ናቸው — የእውነትን ማስረጃዎች አያዩም። ዓይናቸው አለ፤ ግን የአላህን ምልክቶች አያስተውሉም።

በዚህ ምክንያት አያስተውሉም — ማለትም ወደ እውነት የሚመራውን ጥሪ በአእምሮአቸው አይመዝኑም፣ አያስቡበትም።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ትሰጣለች። አላህ ለሰው ልጆች ሁሉ የሚያስፈልገውን የማስተዋል ችሎታ፣ የመስማት፣ የማየትና የመናገር ችሎታ ሰጥቷል። ነገር ግን እነዚህን ችሎታዎች ለእውነት ሳይሆን ለክፉ ካዋልናቸው፣ ከእውነት ጥሪ ካደነዘዝን፣ ከዚያ እንደ እነዚያ ከብቶች ድምጽ ብቻ ሰምተን ፍቺውን የማናስተውል ሰዎች እንሆናለን።

ስለዚህ ውድ ወንድም/እህት ልብህን ክፈት፤ ጆሮህን ለእውነት አዘንብል፤ ዓይንህን ለአላህ ምልክቶች አንሳ፤ ምላስህን በእውነት አንቀሳቅስ። ቁርአን የአላህ ቃል ነው፤ የሚያስተውሉትን ልቦች ወደ ብርሃን ይመራል። አላህ ሁላችንንም ከሚሰሙና የሚያስተውሉ ባሮቹ ይሁን።