Sure Bakara — Ayet 171

Kelime Anlamları:

• Yen'ık: Çobanın hayvanlarına bağırıp çağırması, onları yönlendirmek için seslenmesi.
• Duâ: Söz, çağrı, seslenme.
• Nidâ: Yüksek sesle çağırma, bağırma.
• Summ: Sağırlar, işitme duyusundan yoksun olanlar.
• Bukm: Dilsizler, konuşamayanlar.
• Umy: Körler, görmeyenler.
• Ya'kılûn: Aklederler, düşünüp anlarlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kâfirlerin durumunu ne kadar çarpıcı bir benzetmeyle anlatmaktadır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) onları hakka, hidayete ve imana davet ettiğinde, onların bu davete karşı verdikleri tepki, tıpkı çobanın hayvanlarına bağırıp çağırmasına benzer. Çoban hayvanlarına ne kadar bağırırsa bağırsın, hayvanlar onun sözlerini anlamaz; sadece sesin yankısını ve yüksek çağrıyı duyarlar. İşte kâfirler de Peygamber'in davetini işitirler ama bu davetin içindeki hakikati, hikmeti ve güzelliği kavrayamazlar. Onların kalpleri ve akılları bu çağrıya kapalıdır.

Bu benzetme, kâfirlerin durumunu üç temel özellikle tasvir eder: Onlar sağırdırlar; çünkü hakikati işitmezler, işitseler bile ondan faydalanmazlar. Dilsizdirler; çünkü hakikati söylemezler, doğruyu dile getirmezler. Kördürler; çünkü Allah'ın kudretine ve varlığına işaret eden apaçık delilleri görmezler. Bu yüzden akıllarını kullanmazlar ve kendilerine fayda verecek olanı idrak edemezler.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize ne kadar önemli bir ders vermektedir: İman, sadece duymak veya görmekle değil, kalbin ve aklın hakikate açılmasıyla gerçekleşir. Allah'ın kelâmı, Kur'an-ı Kerim, herkese hitap eder; ama ondan faydalananlar, kalbini ve aklını hakikate açanlardır. Bizler bu büyük nimete sahip olduğumuz için şükretmeli, Kur'an'ı okumalı, anlamalı ve hayatımıza tatbik etmeliyiz. Unutmayalım ki Allah'ın davetine kulak veren, aklını kullanan ve kalbini imana açan kullar, dünyada huzur, ahirette ise ebedî kurtuluş bulacaklardır. Rabbimiz bizleri, davetini işiten, anlayan ve gereğince yaşayan kullarından eylesin.