Surat Al-Baqarah — Ayat 205

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَوَلَّىٰ: lunga, noleh, lan nyingkir saka ngarepe Rasulullah ﷺ.
• سَعَىٰ: ngupaya kanthi temen, mlaku lan tumandang kanthi sregep.
• الْحَرْثَ: tetanduran, tegal, lan kebon.
• النَّسْلَ: turunan, anak-putu, sarta kewan-kewan ingon-ingon.
• الْفَسَادَ: karusakan, kerusakan, lan samubarang kang ngrusak tatanan.

2) Tegesing ayat:

Nalika wong munafik iku lunga saka ngarepira, dhèwèké banjur tumandang kanthi sregep ing bumi, ora kanggo mbangun, nanging kanggo nggawe kerusakan ing kono. Dhèwèké ngrusak tetanduran lan matèni kewan-kewan ingon-ingon, malah uga ngrusak turunane manungsa. Kabeh iku dilakoni amarga saka sethithiké iman lan kakehan hawa nafsu. Déné Allah iku ora remen marang kerusakan lan ora remen marang wong-wong kang padha nindakake kerusakan. Mula saka iku, wong kang kaya mangkono iku kudu padha diadohi lan diwaspadani.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen wong munafik iku ora mung goroh ing atine, nanging uga bisa tumindak ngrusak ing bumi, mula kita kudu ngati-ati marang sipat-sipat kaya mangkono.
• Islam iku agama kang ngajak marang kabecikan lan mbangun, dudu ngrusak. Mula saben muslim kudu dadi wong kang migunani, ora dadi wong kang gawe rusak.
• Ngrusak tetanduran lan kewan iku kalebu tumindak kang ala lan ora disenengi dening Allah, mula kita kudu ngrumat alam lan lingkungan kanthi becik.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku ora remen marang kerusakan, mula sapa kang nindakake kerusakan mesthi bakal oleh ganjaran kang ora kepenak.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku tansah ngajak marang katentreman, kabecikan, lan njaga kauripan ing bumi.