Sure Bakara — Ayet 205

Kelime Anlamları:

• تَوَلَّى: Yüz çevirmek, ayrılmak, dönüp gitmek
• سَعَى: Çaba göstermek, koşuşturmak, gayret etmek
• يُفْسِدَ: Bozgunculuk çıkarmak, fesat yaymak
• الْحَرْثَ: Ekin, ziraat, mahsul
• النَّسْلَ: Nesil, soy, döl; insan ve hayvan yavruları

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, münafıkların ve kalpleri hasta olanların iki yüzlü hallerini gözler önüne sermektedir. Onlar, senin yanında bulunduklarında dost görünür, tatlı sözler söylerler; fakat senden ayrılıp yalnız kaldıklarında yeryüzünde bozgunculuk yapmak için koşuştururlar. Yeryüzünde fesat çıkarmak, insanların mallarını, canlarını ve nesillerini yok etmek için ellerinden geleni yaparlar.

Onların bu kötü niyetleri yalnızca insanlara zarar vermekle sınırlı kalmaz; ekinleri tahrip eder, hayvanları telef eder, toplumun geçim kaynaklarını kuruturlar. Oysa Allah Teâlâ, yeryüzünde düzeni, barışı ve huzuru sever; bozgunculuğu ve fesadı asla sevmez. Bu sebeple müminler, bu tür bozguncuların tuzaklarına karşı dikkatli olmalı, onların kötülüklerinden sakınmalı ve Allah'ın gazabından korkmalıdır.

Bu âyet, müminlere önemli bir ders vermektedir: Söz ile amel birbirini tutmalıdır. İnsan, söylediği güzel sözlerin arkasında durmalı, davranışlarıyla da topluma faydalı olmalıdır. Yeryüzünde iyiliği yaymak, imar etmek ve ıslah etmek müminin görevidir; bozmak, yıkmak ve zarar vermek ise ancak Allah'ın sevmediği kimselerin işidir.

Kıymetli kardeşlerim! Bizler, Allah'ın sevdiği kullar olmak istiyorsak, yeryüzünde fesat çıkaranlardan değil; ıslah edenlerden, onaranlardan ve iyilik yayanlardan olmalıyız. Zira Allah, bozgunculuk yapanları sevmediği gibi, onların akıbetini de hüsran kılmıştır. Rabbimiz bizleri, yeryüzünde iyiliği hâkim kılan, fesattan uzak duran salih kullarından eylesin.