Surja El-Bekare — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• "Estava ila es-semâi": Do të thotë se Ai, i Lartësuar, u drejtua me vullnetin e Tij drejt krijimit të qiejve, pasi kishte krijuar tokën.
• "Fesevvâhunne": I krijoi ato të rregulluara dhe të përsosura, pa të çara e pa defekte.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar është Ai që krijoi për ju, o njerëz, gjithçka që gjendet në tokë – lumenjtë, pemët, kafshët, mineralet dhe të gjitha begatitë e tjera që nuk mund t'i numëroni – për t'i shfrytëzuar dhe për t'u kënaqur me to. Pastaj, pas krijimit të tokës, Ai u drejtua me vullnetin e Tij drejt krijimit të qiellit dhe i krijoi ata shtatë qiej të përsosur, njëri mbi tjetrin, pa të çara dhe pa mangësi. Ai, i Lartësuar, e di çdo gjë – dijenia e Tij përfshin të gjitha krijesat, të dukshmet dhe të padukshmet, të voglat dhe të mëdhatë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Madhështia e Allahut dhe kujdesi i Tij ndaj njeriut: Ky ajet tregon se Allahu i krijoi të gjitha begatitë e tokës posaçërisht për njeriun, gjë që ngjall dashuri dhe mirënjohje ndaj Krijuesit dhe e nxit njeriun që ta falënderojë Atë.
2. Përsosuria e krijimit: Krijimi i qiejve në shtatë shtresa të rregulluara pa të çara tregon fuqinë absolute të Allahut dhe përsosurinë e krijimit të Tij, gjë që e bën njeriun të mendojë dhe të reflektojë mbi madhështinë e Krijuesit.
3. Dijenia gjithëpërfshirëse e Allahut: Njohuria se Allahu di çdo gjë e bën njeriun të ndiejë përgjegjësi në veprimet e tij, sepse Ai sheh dhe di gjithçka, duke e nxitur atë drejt veprave të mira dhe duke e larguar nga gabimet.
4. Nxitje për shfrytëzimin e begative: Ky ajet e fton njeriun që t'i shfrytëzojë begatitë e tokës në mënyrë të lejuar dhe të dobishme, duke e ditur se këto begati janë dhuratë nga Allahu për të, dhe jo rezultat i rastësisë.
5. Reflektimi mbi krijimin: Ajeti e nxit njeriun të mendojë thellë mbi krijimin e qiejve dhe tokës, sepse ky reflektim e afron atë më shumë te Allahu dhe ia forcon besimin, duke e bërë atë të ndiejë madhështinë e Zotit të tij.