Suurah Al-Baqarah — Aayad 29

Macnaha Erayada Qaarkood:

• اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ: Waxaa loola jeedaa inuu Eebe u qasdiday (u qasday) abuurista samada, ma aha macnaha "kor u kaca" sida jirka, waayo Eebe ka nasan yahay waxa u dhigma jirka iyo meel.

Tafsiirka Aayadda:

Eebe weyne ayaa kan uun abuuray idiin waxa dhulka ku yaal oo dhan, sida webiyada, geedaha, xayawaanka, macdanta, iyo waxyaabo kale oo aan la koobi karayn, si aad uga faa'iideysataan oo aad ugu raaxaysataan nimcadiisa. Kadib wuxuu u qasday abuurista samada, isagoo hore u abuuray dhulka, markaas wuxuu u wejooday samada oo uga dhigay toddoba samo oo isku habboon, oo aan lahayn dillaac iyo kala goyn. Isagaa wax walba og, cilmigiisu wuxuu koobay waxa uu abuuray oo dhan, waxa muuqda iyo waxa maqanba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddan waxay na tusinaysaa weynimada Eebe iyo dhammaantooda nimcadiisa, maxaa yeelay wuxuu noo abuuray waxa dhulka ku yaal oo dhan si aan ugu noolaano oo ugu adeegsanno, taasoo nagu kallifaysa inaan ku mahadnaqno Eebe oo aan caabudno isaga uun.
2. Waxay na baraysaa in Eebe yahay kan uun abuuraha, isaga oo abuuray dhulka iyo samada si habboon oo qumman, taasoo muujinaysa inaanay jirin ilaah kale oo xaq ah oo mudan in la caabudo.
3. Cilmiga Eebe waa mid koobay wax walba, marka waa inaan isaga uun ka cabsano oo aan isaga uun talo saarno, waayo isagaa og waxa nafta ku jira iyo waxa aan ka qarsoon.
4. Aayaddu waxay nagu boorrinaysaa inaan fiirino abuurka Eebe oo aan ku fikirno, si aan u xoojino iimaankeena oo aan u ogaano in Qur'aanka kani yahay hadalka Eebe, maxaa yeelay waxa uu sheegay waxa jira oo dhan si run ah.