ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 48

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَاتَّقُوا፦ ጠንቀቁ፣ ፍሩ።
• يَوْمًا፦ የትንሣኤ ቀንን (የዚያን ቀን ቅጣት)።
• لَا تَجْزِي፦ አትከፍልም፣ አትረዳም።
• نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا፦ አንድ ሰው ስለ ሌላ ሰው ምንም ነገር አይከፍልም።
• شَفَاعَةٌ፦ ማማለድ፣ በሌላ ሰው ምክንያት ይቅርታ መጠየቅ።
• عَدْلٌ፦ ቤዛ፣ ምትክ ገንዘብ።
• يُنصَرُونَ፦ አይረዱም፣ ከቅጣት አይጠበቁም።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያስተውሉ ሰዎች ልብ እንዲሉ ይህን ቀን አስታውሷቸዋል። እርሱም የትንሣኤ ቀን ነው። በዚያ ቀን ማንም ሰው ለሌላው ምንም ጥቅም ማምጣት ወይም ጉዳት ማስወገድ አይችልም። አንድ ሰው ስለ ሌላው ዕዳ አይከፍልም፤ ሸክሙንም አይሸከምም። በዚያ ቀን ማማለድም አይቀበልም — ከአላህ ፈቃድ በስተቀር። ከካፊሮች ደግሞ ምንም ዓይነት ማማለድ አይቀበልም። ቤዛም አይወሰድም፤ ምድርን ሙሉ ወርቅ ቢያመጡም እንኳ ከእነሱ አይቀበልም። በዚያ ቀን ከአላህ ቅጣት የሚከላከላቸው ረዳትም የላቸውም።

እንግዲህ ማማለድም ቢሆን፣ ቤዛም ቢሆን፣ ረዳትም ቢሆን — ሁሉም በዚያ ቀን ከንቱ ከሆነ፣ መጠለያው ወዴት ነው? ስለዚህ እያንዳንዱ ሰው ከመሞቱ በፊት ራሱን ማዘጋጀት አለበት። የአላህን ትእዛዞች በመፈጸም፣ ከእርሱ ከለከላቸው ነገሮች በመራቅ በራሱ እና በአላህ መካከል መከላከያ ማድረግ አለበት።

ይህ አንቀጽ ልብን የሚነካ ጥሪ ነው፦ ሰው በዚህ ዓለም በሀብት፣ በዘመድ፣ በወዳጅነት ወይም በማንኛውም ምክንያት ሊጠበቅ ይችላል ብሎ ቢያስብም፣ በዚያ ቀን ግን እነዚህ ሁሉ አይጠቅሙም። የሚጠቅመው ንጹህ እምነት፣ ቅን ሥራ እና ለአላህ መገዛት ብቻ ነው። እንግዲህ ወደ አላህ በመመለስ፣ በትዕግስት እና በተስፋ በመሥራት የዚያን ቀን ፍርሃት ልባችንን ማንቂያ እናድርገው። አላህ ሁሉን ይቅር የሚል፣ እጅግ በጣም ሩኅሩኅ ነው።