Surah Al-Baqarah — Talata 88

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ghulf (غُلْفٌ): Nangangahulugang natatakpan o nababalot ang mga puso, na parang may sisidlan o takip na pumipigil sa anumang payo o katotohanan na makapasok dito.
• La'anahum (لَعَنَهُمُ): Ang paglayo at pag-alis sa kanila mula sa awa at kabutihan ng Allah.
• Faqalilan ma yu'minun (فَقَلِيلًا مَّا يُؤْمِنُونَ): Ibig sabihin, kakaunti lamang ang kanilang pananampalataya, o kakaunti sa kanila ang sumasampalataya nang tunay.

Interpretasyon ng Talata:

Sinabi ng mga anak ni Israel (mga Hudyo) kay Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala): "Ang aming mga puso ay natatakpan at nababalot, kaya hindi nito nauunawaan ang iyong sinasabi, at walang anumang makapasok dito mula sa iyong mga salita." Ngunit hindi ito ang katotohanan ayon sa kanilang inaangkin; bagkus, ang katotohanan ay sila ay isinumpa ng Allah at pinalayo sa Kanyang awa dahil sa kanilang kawalang-paniniwala at pagtanggi sa katotohanan. Dahil dito, ang kanilang mga puso ay tinatakan, kaya hindi sila naniniwala maliban sa isang napakakaunting pananampalataya na walang pakinabang sa kanila, o kakaunti lamang sa kanila ang tunay na naniniwala, sapagkat ang bilang ng mga sumampalataya mula sa mga Hudyo ay mas kakaunti kumpara sa mga sumampalataya mula sa ibang mga grupo.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang pagmamataas at pagmamatigas sa pagtanggi sa katotohanan ay isang dahilan ng pagkakalayo sa awa ng Allah at pagkakasara ng puso sa patnubay.
2. Ang tunay na pananampalataya ay hindi nasusukat sa dami ng mga tagasunod, kundi sa katapatan at pagsunod sa mga utos ng Allah.
3. Ang pag-aangkin ng kawalan ng kakayahan na maunawaan ang katotohanan ay hindi katanggap-tanggap na dahilan sa harap ng Allah, sapagkat ang puso ay nilikha upang tumanggap ng patnubay, at ang hadlang ay ang kasalanan at pagmamataas.
4. Ang pagkakasala at pagsuway ay nagiging sanhi ng paglayo ng tao sa kabutihan, kaya nararapat na magmadali ang tao sa pagsisisi at pagbabalik sa Allah bago pa man tuluyang tumigas ang puso.