Surja Ta Ha — Ajet 22

Kuptimi i fjalëve:

• وَاضْمُمْ يَدَكَ: Shtrëngoi dhe afroje dorën tënde.
• إِلَى جَنَاحِكَ: Nën krahun tënd, në vendin që është poshtë supit (nën sqetull).
• تَخْرُجْ بَيْضَاءَ: Do të dalë e bardhë, si bora.
• مِنْ غَيْرِ سُوءٍ: Pa asnjë sëmundje, siç është lebra (sëmundja e bardhë e lëkurës).
• آيَةً أُخْرَى: Shenjë tjetër (mrekulli) që dëshmon vërtetësinë tënde.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Musait a.s. me urdhër që ta afrojë dorën e tij nën krahun e djathtë, duke e shtrënguar atë në trup. Kur ai e nxjerr dorën prej andej, ajo del e bardhë si drita e diellit, pa asnjë njollë apo sëmundje të lëkurës – pra, jo si lebra që njerëzit e njohin. Kjo është mrekullia e dytë që Allahu ia dhuroi Musait a.s., pasi shkopi u shndërrua në gjarpër. Këto dy mrekulli iu dhanë atij si prova të qarta për ta bindur Faraonin dhe popullin e tij se ai është i dërguar nga Zoti. Bardhësia e dorës ishte një shenjë e mbinatyrshme, sepse nuk ishte rezultat i ndonjë sëmundjeje, por një dritë hyjnore që shkëlqente nga dora e tij, duke i dhënë atij autoritet dhe forcë morale përballë armiqve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu i jep robërve të Tij të sinqertë mrekulli dhe prova që i forcojnë ata në misionin e tyre, duke i bërë të sigurt në ndihmën e Tij.
2. Çdo gjë që vjen nga Allahu është e përsosur dhe pa të meta; bardhësia e dorës së Musait ishte e pastër nga çdo e metë, duke na mësuar se veprat e mira dhe shenjat hyjnore janë gjithmonë të kulluara.
3. Ky ajet na fton të besojmë në fuqinë e Allahut që tejkalon ligjet e natyrës, duke na forcuar imanin dhe duke na bërë të kuptojmë se Ai është i Plotfuqishëm për çdo gjë.
4. Urdhri për të mos pasur frikë (në kontekstin e mrekullisë së parë) dhe për të vepruar me guxim na mëson se besimtari duhet të mbështetet te Allahu në çdo situatë, sepse Ai është mbrojtësi i tij.