Surah Taha — Talata 22

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Waḍmum – Idikit o ilapat nang mahigpit.
• Janāḥik – Ang gilid ng katawan, partikular na ang bahagi sa ilalim ng bisig o kilikili.
• Takhruj – Lalabas o lilitaw.
• Bayḍā’ – Maputi at maningning.
• Min ghayri sū’ – Nang walang anumang kapintasan o sakit, tulad ng ketong (leprosy) o anumang depekto.
• Āyah ukhrā – Isa pang tanda o patunay.

Paliwanag ng Talata:

Matapos ang himala ng pagbabago ng tungkod ni Propeta Moises (sumakanya nawa ang kapayapaan) upang maging isang ahas, siya ay inutusan ng Allah na ilagay ang kanyang kamay sa kanyang kilikili o sa ilalim ng kanyang bisig, at kapag ito ay inilabas, ito ay lilitaw na puting maningning na parang niyebe, nang walang anumang sakit o kapintasan tulad ng ketong. Ang himalang ito ay isa pang malinaw na tanda na nagpapatunay sa katotohanan ng kanyang pagiging propeta at sa kanyang misyon kay Paraon at sa kanyang mga tao. Ito ay isang himala na hindi kayang gayahin ng sinuman, at ito ay nagsisilbing ebidensya ng kapangyarihan ng Allah at ng katotohanan ng kanyang mensahe.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang mga himala ng mga propeta ay mga palatandaan ng awa at kapangyarihan ng Allah, na nagpapatibay sa pananampalataya ng mga mananampalataya at nagiging dahilan ng pagbabago ng mga puso.
2. Ang pagtitiwala sa Allah at ang pagsunod sa Kanyang mga utos, kahit na tila kakaiba o nakakatakot sa simula, ay nagdadala ng kabutihan at tagumpay.
3. Ang mga tanda ng Allah ay malinaw at walang pag-aalinlangan, at ito ay nagpapakita ng Kanyang ganap na kapangyarihan sa lahat ng bagay.
4. Ang pagiging matapang sa pagharap sa mga pagsubok, tulad ng ginawa ni Moises nang utusan siyang kunin ang ahas, ay isang aral na ang tunay na lakas ay nagmumula sa pananampalataya at pagtitiwala sa Allah.
5. Ang mga himalang ito ay nagpapaalala sa atin na ang Allah ay laging sumasama sa Kanyang mga lingkod na matuwid, at hindi Niya sila iniiwan sa oras ng pangangailangan.