Surat Taha — Ayat 37

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَلَقَدْ (wa laqad): lan temen-temen, minangka penegasan.
• مَنَنَّا (mannannā): kita wis paring nikmat/kanugrahan.
• عَلَيْكَ (ʿalaika): marang kowe (Nabi Musa).
• مَرَّةً (marratan): sepisan, sawijining wektu.
• أُخْرَىٰ (ukhrā): liyane, liya.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani Nabi Musa a.s. menawa Panjenengane wis paring kanugrahan marang Nabi Musa sepisan maneh, yaiku kanugrahan kang wis kapungkur sadurunge kanugrahan-kangugrahan liyane. Kanugrahan iki kedadeyan nalika Nabi Musa isih bayi, nalika Allah nylametake dheweke saka panguwasane Fir'aun kang kejem lan arep mateni dheweke. Dadi, ayat iki minangka pangeling marang Nabi Musa babagan nikmat-nikmat Allah kang wis diwenehake marang dheweke wiwit isih cilik, sadurunge dheweke diangkat dadi nabi lan sadurunge nikmat-nikmat liyane kang luwih gedhe. Kanthi tembung liya, Allah wis bola-bali paring pitulungan lan kanugrahan marang Nabi Musa, lan kabeh iku minangka tandha katresnan lan pangreksane Allah marang dheweke.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah ngeling-eling nikmat-nikmat Allah kang wis kita tampa, ora mung nikmat kang gedhe nanging uga nikmat-nikmat cilik kang kerep kita lalekake.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang hamba-hamba-Ne kang setya, lan Panjenengane ora bakal nglalekake hamba-Ne ing wektu kangelan.
• Kanthi ngelingi nikmat-nikmat Allah, ati kita bakal tambah cedhak marang Allah lan tambah syukur, saengga kita dadi wong kang tansah ngrasa cukup lan seneng marang apa kang wis diwenehake dening Allah.
• Kisah Nabi Musa iki uga mulangake yen saben wong kang dipilih dening Allah mesthi bakal diparingi pitulungan lan kanugrahan kang ora bisa diitung, mula kita ora perlu wedi lan kuwatir anggone ngadhepi urip iki, amarga Allah tansah ana karo hamba-Ne kang percaya marang Panjenengane.