سورت طه — آیت 79

د معنا کلمې:

• أَضَلَّ: ګمراه کړه، له حق څخه یې واړوله
• هَدَىٰ: لارښوونه وکړه، سمې لارې ته یې راوګرځاوه

تفسیر:

فرعون خپل قوم د کفر او بې باورۍ په لاره واړول او هغوی ته یې د باطل کارونه ښکلي او په زړه پورې وښودل، تر دې چې د ده قوم د هغه په خبرو او چلن باور وکړ او د حق له لارې یې مخ واړاوه. فرعون خپل قوم ته نه یوازې دا چې د هدایت لاره ونه ښودله، بلکې د هغوی د ګمراهۍ او تباهۍ سبب شو. هغه ادعا کوله چې خپل قوم ته د سمې لارې ښوونه کوي، خو په حقیقت کې هغه دوی د حق او ایمان له لارې لرې کړل او د هغوی د هلاکت لامل شو. دا په داسې حال کې وه چې هغه خپل ځان د هدایت کوونکي او لارښود په توګه معرفي کاوه، خو د هغه ټولې هڅې د ګمراهۍ او بې لارتیا په لور وې.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې مشران او لارښودان باید خپل قوم ته د حق او صداقت لار وښيي، نه د باطل او ګمراهۍ لار.
• فرعون د هغه چا بېلګه ده چې د خپل مقام او واک څخه د خلکو د ګمراه کولو لپاره کار اخلي، او دا موږ ته خبرداری راکوي چې د هر مشر پیروي باید په فکر او عقل سره وشي، نه په ړوند توګه.
• دا آیت دا هم ښیي چې د ګمراهۍ لار تل د هدایت د لارې په مقابل کې ده، او هغه څوک چې د نورو د ګمراهۍ سبب کیږي، د قیامت په ورځ به د هغوی د ګناهونو بار هم پر اوږو ولري.
• د ایمان او دین په برخه کې باید له قرآن او سنت څخه رڼا واخلو، نه د هغو کسانو له خبرو چې خپلې ګټې او نفساني خواهشات د خلکو د ګمراهۍ سبب ګرځي.