සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 11

වචනාර්ථ:

• قَصَمْنَا: අපි විනාශ කළෙමු (මුල් උදුරා දැමීම වැනි සම්පූර්ණ විනාශයක්)
• قَرْيَةٍ: ගම්මානයක් / ජනාවාසයක් (මෙහි එහි වැසියන් අදහස් වේ)
• ظَالِمَةً: අපරාධකාරී / සීමාව ඉක්මවූ (මෙහි ප්රතික්ෂේප කරන්නන් අදහස් වේ)
• أَنشَأْنَا: අපි බිහි කළෙමු / ඇති කළෙමු

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාතය තුළින් පවසන්නේ, පෙර සිටි අපරාධකාරී ජනතාවන් කෙතරම් ගණනක් අපි විනාශ කළෙමුද යන්නයි. ඔවුන් තම දූතයින් ගෙන ආ සත්යය ප්රතික්ෂේප කරමින් සීමාව ඉක්මවා ක්රියා කළ නිසා, අපි ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර දැමුවෙමු. ඉන්පසු ඔවුන්ගේ ස්ථානයේ වෙනත් ජනතාවක් බිහි කළෙමු. මෙය අල්ලාහ්ගේ බලය හා ඔහුගේ දඬුවමේ බරපතලකම පෙන්නුම් කරන අතර, අපරාධකරුවන්ට එරෙහිව ඔහුගේ ක්රියාමාර්ගය කෙතරම් තීරණාත්මකද යන්න පැහැදිලි කරයි. මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් තම නබිතුමාට සැනසීමක් ලබා දෙන්නේ, ඔහුගේ ජනතාව ප්රතික්ෂේප කළද, පෙර සිටි ජනතාවන්ට සිදු වූ දේ මෙනෙහි කරන ලෙසයි.

උපදේශනාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම සැබෑ වන අතර, එය කිසිවෙකුට වළක්වා ගත නොහැක. අපරාධකාරී ජනතාවන් විනාශ කිරීම ඔහුගේ ස්ථිර නීතියකි.
2. මෙලොව ජීවිතය අනිත්යයි. අද සිටින අය හෙට නොසිටින අතර, ඔවුන්ගේ ස්ථානයේ අන් අය පැමිණේ. එබැවින් යහපත් ක්රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ බලය අතිමහත්ය. ඔහු කැමති විටෙක ජනතාවක් බිහි කරන අතර, කැමති විටෙක විනාශ කරයි. කිසිවෙකුට ඔහුගේ තීරණය වෙනස් කළ නොහැක.
4. ප්රතික්ෂේප කිරීම සහ අපරාධයන්හි නිරත වීම සමාජයේ විනාශයට හේතු වේ. එබැවින් සත්යය පිළිගැනීම සහ ධර්මිෂ්ඨ ජීවිතයක් ගත කිරීම සමාජයේ ස්ථාවරත්වයට මග පාදයි.
5. මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් කෙරෙහි බියක් ඇති කර ගත යුතු අතර, ඔහුගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා වීමට ඔහුගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කළ යුතුය.