Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 28

Macnaha ereyada:

• مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ: Camalkoodii hor maray ee ay sameeyeen.
• مَا خَلْفَهُمْ: Camalkoodii dambe ee ay samayn doonaan.
• ارْتَضَىٰ: Ka raalli noqday oo ka aqbalay.
• الْخَشْيَةِ: Cabsida iyo weynaysiga.
• مُشْفِقُونَ: Kuwa cabsanaya oo ka digtoon.

Tafsiirka:

Allah Subxaanaahu wa Tacaalaa waa mid og camalka malaa'igta oo dhan – midkii ay horay u sameeyeen iyo midkii ay samayn doonaanba – waxba kama qarsoona. Isagaa og waxa hortooda ah ee ay la kulmi doonaan Aakhiro, iyo waxa gadaashooda ah ee ay ku gudbeen adduunka. Malaa'igtu ma shafeecaan cidna ilaa cidda Allah ka raalli noqday oo uu aqbalay shafeecadeeda, sida Mu'miniinta gaarka ah. Iyaguna waxay ka cabsadaan Allah oo way ka digtoon yihiin, kama muuqdo iyaga xaggiisa wax khilaafsan amarkiisa iyo ka reebiddiisa, waxayna ku sugan yihiin cabsid iyo xishodar weyn.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Weynaanta cilmiga Eebbe: Aayaddu waxay noo muujinaysaa in cilmiga Allah uu koobay waxa tagay iyo waxa iman doona, taasoo noo xoojinaysa imaanka iyo hubinta inaan waxba ka qarsoonaanin Eebbe.
2. Shafeecada waa sharaf Eebbe u gaar ah: Shafeecada qofna kama faa'iideysto ilaa Eebbe idmo, taasoo noo baraysa inaan shafeecada ka dalban mid Eebbe ka raalli noqday, isla markaana aan ku tiirsanaanno Eebbe oo kaliya.
3. Cabsida Eebbe waa astaanta kuwa fiican: Malaa'igta oo ah kuwa ugu fiican makhluuqaadka, haddana waxay ka cabsadaan Eebbe, sidaas darteed ninku waa inuu ku daydo cabsida Eebbe si uu u gaaro darajooyinka sare.
4. Imaanka iyo camalka waa sababta shafeecada: Shafeecada waxay uun u tahay kuwa Eebbe ka raalli noqday, kuwaas oo ah Mu'miniinta runta ah, sidaas darteed waxaa nagu waajib ah inaan ku dadaalno camal fiican si aan u noqonno kuwa Eebbe ka raalli yahay.