Аль-Анбия сүресі — Аят 37

1. Сөздердің мағынасы:

• خُلِقَ الْإِنسَانُ مِنْ عَجَلٍ — адам баласы асығыстықпен жаратылған, яғни табиғатында асығу бар.
• آيَاتِي — Менің белгілерім, аяттарым; бұл жерде жаза мен азаптың белгілері деген мағынада.
• فَلَا تَسْتَعْجِلُونِ — Менен асықтырмаңдар, яғни жазаны тезірек келуін талап етпеңдер.

1. Түсіндірмесі:

Адам баласы асығыс жаратылған, ол әр нәрсенің тез болғанын қалайды, болашақтағы істерді асыға күтеді. Меккелік мүшріктер де осы қасиеттеріне сай, Аллаһтың азабын тезірек келуін талап етіп, пайғамбарға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) сынақ ретінде аят-мұғжизалар әкелуін сұрады. Сонда Аллаһ Тағала оларға: «Менің белгілерімді, яғни азаптарымды жақында көрсетемін, бірақ сендер оны асықтырмаңдар» деп ескертті. Бұл — оларға берілген қауіп-қатер еді. Ақырында Аллаһ оларға уәдесін Бәдір шайқасында көрсетті, сол күні мүшріктер өздері асыққан азапқа душар болды.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Бұл аят адамның асығыс табиғатын еске салады, сондықтан әр істе сабырлы болуға шақырады.
• Аллаһтың белгілері мен уәделері өз уақытында орындалады, оны асықтыруға болмайды.
• Асығыстық көбіне адамды қателікке, тіпті қауіпті сұрақтарға итермелейді; сабырлық — иманның көрінісі.
• Аллаһтың әділдігі мен құдіретіне сену, Оның әмірлеріне бойсұну — мұсылманның басты парызы.
• Бұл аят адамдарды Исламға шақырады: Аллаһтың уәдесі сөзсіз орындалады, сондықтан Оған иман келтіріп, сабыр ету — құтылудың жолы.