Sure Enbiyâ — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• acele (عَجَل): Çabukluk, tezlik, sabırsızlık. İnsanın bir şeyi vaktinden önce istemesi ve hemen sonucunu görmek istemesi.
• âyât (آيَات): Burada Allah'ın delilleri, mucizeleri ve özellikle azap alametleri anlamındadır.
• istiacel (تَسْتَعْجِلُون): Acele etmek, bir şeyin çabuk gelmesini istemek.

Tefsir:

İnsan, yaratılışı gereği acelecidir; bir şeyin hemen olmasını ister, sabırsızlık gösterir. Bu, insanın fıtratında var olan bir özelliktir. Nitekim Mekkeli müşrikler, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) kendilerini uyardığı azabı alaycı bir şekilde istemişler ve "Bu azap ne zaman gelecek?" diyerek acele etmişlerdi. İşte bu âyet, onların bu sabırsız tutumuna bir cevap niteliğindedir.

Allah Teâlâ, onlara şöyle buyuruyor: "Ey aceleciler! Siz azabımı çabuk mu istiyorsunuz? O hâlde bilin ki ben size âyetlerimi, yani azabımın alametlerini göstereceğim. Sakın acele etmeyin! Çünkü her şeyin bir vakti vardır ve benim takdir ettiğim zaman gelince o mutlaka gerçekleşecektir."

Bu ifade, hem bir uyarı hem de bir tehdittir. Nitekim tarih boyunca bu tehdidin gerçekleştiğini görüyoruz: Bedir Savaşı'nda müşrikler, istedikleri azabı bizzat yaşadılar ve helak edildiler. Bu, Allah'ın vaadinin asla boşa çıkmayacağının en açık delilidir.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize önemli bir ders veriyor: Bizler, Allah'ın takdirine razı olmalı ve O'nun hükümlerinin tecellisini sabırla beklemeliyiz. Acelecilik, insanı huzursuz eder ve yanlış kararlara sürükler. Oysa mümin, her işinde Allah'a güvenir ve "Hayır, ancak Allah'tandır" diyerek teslimiyet gösterir. Unutmayalım ki Allah'ın vaadi mutlaka gerçekleşir; önemli olan, O'nun belirlediği vakti sabırla beklemektir. Acele etmek yerine, dua edip Allah'a sığınmak ve O'nun rahmetinden ümit kesmemek, bizim için en güzel yoldur.