සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 37

වචනාර්ථ:

• خُلِقَ الْإِنسَانُ مِنْ عَجَلٍ – මිනිසා ඉක්මන්කමින් (නොඉවසිල්ලෙන්) යුක්තව මවන ලදී.
• آيَاتِي – මගේ සලකුණු හෙවත් දඬුවම් පිළිබඳ සාක්ෂි.
• فَلَا تَسْتَعْجِلُونِ – එබැවින් ඔබ ඉක්මන් නොකරව්.

පැහැදිලි කිරීම:

මිනිසා ස්වභාවයෙන්ම ඉක්මන්කම් සහිතව, නොඉවසිලිමත්ව මවන ලදී. ඔහු යම් දෙයක් ප්රාර්ථනා කළ විට එය වහාම සිදුවිය යුතු යැයි බලාපොරොත්තු වේ. කුරයිෂ්වරුන් නබිතුමාණන්ට (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) අභියෝග කරමින් දඬුවම ඉක්මනින් ගෙනෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. ඔවුහු එය ප්රමාද වීම ගැන පුදුම වූහ. එබැවින් අල්ලාහ් ඔවුන්ට මෙසේ පවසයි: “මිනිසා ඉක්මන්කමින් මවන ලදී” – එනම් ඔහුගේ ස්වභාවය ඉක්මන් කිරීමයි. ඔවුන් දඬුවම ඉක්මනින් ඉල්ලා සිටීම ඔවුන්ගේ මෙම ස්වභාවික ඉක්මන්කම නිසාය. අල්ලාහ් ඔවුන්ට අනතුරු අඟවමින් පවසන්නේ: “මම ඔබට මගේ සලකුණු (දඬුවම්) පෙන්වන්නෙමි. එබැවින් ඔබ ඉක්මන් නොකරව්.” එනම් දඬුවම නියමිත කාලයේදීම පැමිණෙනු ඇත. එය ඉල්ලා ඉක්මන් වීම අවශ්ය නොවේ. මෙම අනතුරු ඇඟවීමෙන් පසුව, බද්ර් යුද්ධයේදී ඔවුන්ට එම දඬුවම දැකගත හැකි විය. එය ඔවුන්ගේ ඉල්ලීමට අල්ලාහ්ගේ පිළිතුර විය.

පාඩම්:

මෙම ආයාවෙන් අපට ඉගෙන ගත හැකි වැදගත් පාඩම් කිහිපයක් ඇත:

1. මිනිසා ඉක්මන්කම් සහිත ස්වභාවයකින් යුක්ත බව අල්ලාහ් පිළිගෙන ඇත. එබැවින් අපගේ ඉල්ලීම්වලට පිළිතුරු ලැබීම ප්රමාද වූ විට අප ඉවසීමෙන් කටයුතු කළ යුතුය.
2. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම හෝ උපකාරය නියමිත කාලයකදීම පැමිණේ. එය ඉක්මන් කිරීමට කිසිවෙකුට නොහැක. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ ඥානවන්ත තීරණ ගැන විශ්වාසය තැබිය යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දු සැමවිටම සත්ය වේ. ඔහු අනතුරු අඟවන දඬුවම් හෝ පොරොන්දු වන ත්යාග, ඒ සියල්ල නියමිත වේලාවේදී සිදුවනු ඇත.
4. මෙම ආයාව අපට ඉවසීමේ වැදගත්කම උගන්වයි. ඉක්මන්කම බොහෝ විට වැරදි තීරණවලට මඟ පාදයි. එබැවින් අප සැම කටයුත්තකදී ඉවසීමෙන් හා ප්රඥාවෙන් ක්රියා කළ යුතුය.
5. අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට හා ධර්මිෂ්ඨයින්ට උපකාර කරන බවත්, සත්යය අවසානයේ ජයග්රහණය කරන බවත් මෙම ආයාව තුළින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප කිසිදු තත්වයකදී බලාපොරොත්තු සුන් නොකර, අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තබා ඉදිරියට යා යුතුය.