Surja El-Enbija — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• Min 'axhelin (مِنْ عَجَلٍ): nga nxitimi; domethënë, njeriu është krijuar me natyrë të nxituar.
• Ājātī (آيَاتِي): shenjat e Mia, dënimet e Mia, ose mrekullitë e Mia.
• Lā tasta'xhilūn (لَا تَسْتَعْجِلُونِ): mos kërkoni ta shpejtoni (dënimin) para kohës së tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se njeriu është krijuar me natyrën e nxitimit; ai dëshiron që gjërat të ndodhin shpejt, para kohës së tyre. Kjo është një cilësi e natyrshme te njeriu, e cila shfaqet qartë kur ai kërkon gjëra të caktuara me ngut. Nga ky nxitim, idhujtarët e Mekës i kërkonin Profetit ﷺ me tallje që t'u vinte dënimi i premtuar, duke e konsideruar atë të pamundur. Allahu iu përgjigj atyre duke iu thënë: "Unë do t'ju tregoj shenjat e Mia (dënimet e Mia) në kohën e caktuar prej Meje, prandaj mos kërkoni ta shpejtoni atë." Ky ishte një paralajmërim kërcënues për ta, sepse dënimi i tyre erdhi në Betejën e Bedrit, ku u vranë udhëheqësit e tyre dhe u mundën. Pra, nxitimi i njeriut nuk e ndryshon caktimin e Allahut; çdo gjë ka kohën e vet të caktuar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitimi është një cilësi e natyrshme te njeriu, por besimtari duhet ta kontrollojë atë me durim dhe bindje ndaj urdhrave të Allahut.
2. Çdo gjë tek Allahu ka kohën e caktuar; as nxitimi i njeriut nuk e përshpejton atë, as vonesa e tij nuk e vonon.
3. Kërcënimi i Allahut për ata që tallen me premtimet e Tij është i sigurt; Ai i përmbush premtimet e Tij në kohën më të përshtatshme, edhe nëse njerëzit e nxitojnë atë.
4. Besimtari duhet t'i lërë gjërat Allahut dhe të mos kërkojë me ngut atë që Ai e ka vonuar, sepse Allahu di më mirë se çfarë është e dobishme për robërit e Tij.
5. Ky ajet na mëson se durimi dhe pritja e ndihmës së Allahut me bindje është rrugë e suksesit, ndërsa nxitimi sjell dëshpërim dhe humbje.