Аль-Анбия сүрөсү — Аят 62

1. Сөздөрдүн мааниси:

• قَالُوا — алар айтышты.
• أَأَنتَ — сенби? (суроо формасы).
• فَعَلْتَ — кылдыңбы, жасадыңбы.
• هَٰذَا — ушуну, бул ишти.
• بِآلِهَتِنَا — биздин кудайларыбызга (буттарыбызга).
• يَا إِبْرَاهِيمُ — оо, Ибрахим!

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Ибрахим (алайхис-салам) балтаны алып, чоң буттан башкасын талкалап койгондон кийин, эл ага келип, катуу суроо менен кайрылышты. Алар ачууланып, таң калып: «Оо, Ибрахим! Биздин кудайларыбызды ушинтип талкалап койгон сенби?» — деп сурашты. Алар муну Ибрахимдин кылганын божомолдоп, аны айыптоо үчүн ушундай суроо беришти. Бул алардын буттарына болгон «ыймандарынын» канчалык бекем экенин жана Ибрахимдин аларга каршы кылган иши аларды кандай катуу таасирленткенин көрсөтөт. Ибрахим алардын суроосуна түз жооп берүүнүн ордуна, акылын иштетүүгө, ойлонууга чакырган жооп кайтармакчы болду.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ибрахим (алайхис-салам) сыяктуу пайгамбарлардын даават жолунда акылдуу, чечкиндүү жана сабырдуу болушу — ыймандуу адам үчүн үлгү.
• Бутпарастар өздөрүнүн жалган кудайларын коргоого аракет кылып, чындыкты четке каккандары — акыйкатты кабыл алуудан качкан адамдардын абалын эскертет.
• Ибрахимдин иши — Аллахтын буйругу менен болгондуктан, ал эч качан корккон эмес жана өз ишине бекем турган. Бул бизге чындык жолунда бекем турууну үйрөтөт.
• Адамдарды акыйкатка чакырганда, алардын суроолоруна акыл-эс жана далил менен жооп берүү — пайгамбарлардын усулу.
• Бул окуя аркылуу Исламдын негизи болгон тавхид (Аллахтын жалгыздыгы) идеясынын канчалык маанилүү экенин түшүнөбүз. Бутпарастыктан алыс болуу — ыймандын тазалыгынын шарты.