Surah Al-Anbiya — Talata 62

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ālihatinā – ang aming mga diyos na tinatawag na mga imahen o diyus-diyusan na kanilang sinasamba bukod kay Allah.
• Fa‘alta – ginawa mo, sinira o winasak.

Paliwanag ng Talata:

Nang makabalik ang mga tao at makita nilang nagkawatak-watak ang kanilang mga diyus-diyusan—maliban sa pinakamalaki na iniwan nilang buo—ay agad nilang naisip na si Propeta Ibrahim (sumakanya nawa ang kapayapaan) ang may gawa nito, sapagkat siya lamang ang kilalang tumututol sa kanilang pagsamba sa mga imahen. Kaya't dinala nila siya sa harapan ng mga tao at tinanong nila siya nang may pagkagalit at pagtataka: "Ikaw ba, O Ibrahim, ang gumawa nito sa aming mga diyos—ang magwasak at magpira-piraso sa kanila?" Ang tanong na ito ay nagpapakita ng kanilang matinding galit at pagkagulat, sapagkat hindi nila akalaing may magtatangkang gumawa ng ganito sa kanilang sinasamba. Subalit si Ibrahim, na may matatag na pananampalataya at talino, ay hindi natakot sa kanilang pagbabanta, bagkus ay ginamit niya ang pagkakataong ito upang ipakita ang kabuluhan ng kanilang pagsamba.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang katapangan sa pagtatanggol sa katotohanan—si Ibrahim ay nagpakita ng matinding tapang sa harap ng mga mapagbantang tao, na nagtuturo sa atin na hindi tayo dapat matakot sa paglaban sa kamalian kahit tayo ay nag-iisa.
2. Ang paggamit ng talino sa pagpapalaganap ng mensahe ng Islam—sa halip na matakot sa pagtatanong, ginamit ni Ibrahim ang pagkakataon upang ipakita ang kahangalan ng pagsamba sa mga imahen, na nagpapakita na ang tunay na pananampalataya ay may kasamang karunungan at lohika.
3. Ang pagtitiwala kay Allah sa lahat ng sitwasyon—si Ibrahim ay nagtiwala sa tulong ng Allah sa gitna ng panganib, at ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na mananampalataya ay laging umaasa sa Kanya, at ang Allah ay hindi nagpapabaya sa Kanyang mga lingkod na tapat.
4. Ang aral na ang pagsamba ay nararapat lamang sa nag-iisang Diyos—ang pangyayaring ito ay nagpapaalala sa atin na ang lahat ng nilikha ay hindi karapat-dapat sambahin, at ang tunay na kapayapaan ay matatagpuan lamang sa pagsunod kay Allah, ang Panginoon ng lahat ng mundo.