Sure Enbiyâ — Ayet 77

Kelime Anlamları:

• Nasar-nâhu (نَصَرْنَاهُ): Onu koruduk, yardım ettik, himaye ettik.
• Kavmi's-levz (الْقَوْمِ): Kavim, topluluk.
• Kezzebû (كَذَّبُوا): Yalanladılar.
• Âyâtinâ (آيَاتِنَا): Ayetlerimiz, mucizelerimiz, delillerimiz.
• Kavmi sev' (قَوْمِ سَوْءٍ): Kötü, fesat ve şer ehli olan topluluk.
• Ağraknâhüm (أَغْرَقْنَاهُمْ): Onları suda boğduk, gark ettik.
• Ecmaîn (أَجْمَعِينَ): Hep birlikte, tamamı.

Tefsir:

Bu mübarek ayet-i kerimede Yüce Allah, Hz. Nûh (a.s.)'un kavmine karşı kendisine verdiği zaferi ve yardımı bizlere haber vermektedir. Allah Teâlâ, Peygamberi Nûh'u, kendisinin apaçık mucizelerini ve delillerini yalanlayan o azgın kavmin şerrinden ve kötülüklerinden korumuş, onu himayesine almış ve onlara karşı zaferle çıkarmıştır. Bu, Allah'ın, salih kullarını asla yalnız bırakmayacağının en büyük delillerinden biridir. Mümin, hangi şartta olursa olsun, Allah'ın yardımının kendisiyle beraber olduğunu bilmeli ve asla ümitsizliğe kapılmamalıdır.

Ayette o kavmin niteliği şöyle anlatılır: "İnnehüm kânû kavme sev'" yani "Şüphesiz onlar, kötü bir kavim idiler." Onların kötülüğü, yalnızca Allah'ın ayetlerini yalanlamakla sınırlı kalmamış, aynı zamanda yeryüzünde fesat çıkarmak, zulmetmek ve Peygamberlerine eziyet etmek gibi her türlü şer ve kötülüğü işlemişlerdi. Bu iki kötü özellik, yani hakkı inkâr etmek ve kötülükte ısrar etmek, onların helakini kaçınılmaz kıldı. Nitekim Yüce Allah, bu iki ağır suçun cezası olarak onları topluca, hepsini birden suda boğarak helak etmiştir. Hiçbiri bu azaptan kurtulamamıştır.

Bu kıssadan alınacak büyük dersler vardır: Allah'ın ayetlerini yalanlamak, O'nun peygamberlerine karşı gelmek ve kötülükte ısrar etmek, bir toplumun helakine sebep olan en büyük günahlardandır. Ancak Allah'ın rahmeti, tövbe eden kulları için her zaman açıktır. Mümin, bu ayetten şunu öğrenmelidir: Zalimler ve inkârcılar ne kadar güçlü görünseler de, Allah'ın azabı geldiğinde hiçbir güç onları kurtaramaz. Önemli olan, Allah'ın rızasını kazanmak ve O'nun emirlerine uymaktır. Allah, kendisine sığınan kullarını her zaman korur ve onları düşmanlarının şerrinden muhafaza eder. Bu da müminin kalbine büyük bir güven ve huzur verir. Rabbimiz, bizleri de Hz. Nûh gibi sabreden, tevekkül eden ve yalnızca O'na sığınan kullarından eylesin.