سوره حج — آیه 20

معانی کلمات:

• «یُصْهَرُ»: ذوبان و گداخته شدن بر اثر حرارت شدید.
• «ما فی بُطُونِهِمْ»: آنچه در درون شکمهایشان است، مانند چربیها و احشاء داخلی.
• «الْجُلُودُ»: پوستهای بدن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه توصیف عذاب کافران در جهنم میفرماید: بر سر آنان آبی جوشان و به شدت داغ ریخته میشود که حرارت آن به حدی است که درون شکمهایشان - از چربیها و اندامهای داخلی - ذوب و گداخته میشود و سپس این حرارت به پوستهایشان نیز میرسد و آنها را نیز ذوب میکند. این عذاب چنان هولناک است که تمام وجود آنان را فرا میگیرد؛ از درون و بیرون، هیچ بخشی از بدنشان از این عذاب سوزناک در امان نیست. این آیه نشاندهنده شدت عذاب الهی برای کسانی است که در دنیا حق را انکار کردند و در برابر پروردگارشان تکبر ورزیدند.

فواید و پیامهای آیه:

1. عظمت و شدت عذاب جهنم، هشداری جدی برای بیداری دلهای غافل است تا پیش از فرا رسیدن آن روز، به سوی توبه و بازگشت به خدا بشتابند.
2. این آیه پرده از عدالت الهی برمیدارد؛ همانگونه که کافران در دنیا از نعمتهای خداوند ناسپاسی کردند و درون و بیرون خود را با گناه آلودند، در آخرت نیز عذاب آنان تمام وجودشان را فرا میگیرد.
3. شناخت این حقیقت، انسان را به شکرگزاری از نعمت ایمان و هدایت وا میدارد و او را به پناه بردن به رحمت بیکران الهی ترغیب میکند که تنها راه نجات از چنین عذابی است.
4. این آیه درس عبرتی است برای مؤمنان که در برابر وسوسههای دنیوی استقامت ورزند و بدانند که لذتهای زودگذر دنیا هرگز ارزش تحمل چنین عذاب جاودانهای را ندارد.