Аль-Хаджж сүресі — Аят 55

1. Сөздердің мағынасы:

• مِرْيَةٍ — күмән, шүбә.
• بَغْتَةً — кенеттен, абайламаған сәтте.
• عَقِيمٍ — тұл, құр, жақсылығы жоқ. Мұнда қиямет күнінің қасіретке толы, ешбір жақсылық әкелмейтін күн екендігі білдіріледі.

1. Тәпсірі:

Аллаһ Тағала бұл аятта қарсылық танытып, құлшылықтан бас тартқан адамдардың жағдайын баяндайды. Олар Мұхаммед пайғамбарға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) түсірілген Құранға деген көзқарастарында үнемі күмән мен шүбә ішінде қалып қояды. Олардың жүректері осы күмәннан арылмайды, сенімге келмейді. Бұл күйлері оларға қиямет сәті кенеттен келгенше немесе оларға ешбір жақсылық пен мейірім жоқ азапты күннің азабы келгенше жалғаса береді. Яғни, олар сенімсіздік пен теріске шығарушылықтан айығылмайды, тәубеге келмейді. Қиямет күні олар үшін рақымсыз, қайғы-қасіретке толы күн болады. Кейбір тәпсіршілер бұл азапты күнді Бадр шайқасының күні деп те түсіндірген, өйткені сол күні мүшріктер ауыр жеңіліске ұшырап, олар үшін ешбір жақсылық болмаған еді. Алайда аяттың негізгі мағынасы — қиямет күнінің қасіреті мен азабы.

1. Пайдаланатын ғибраттар:

• Құран — ақиқат кітабы. Оған деген күмән адамды адасушылыққа апарады. Сондықтан әрбір адам Құранның хабарларын терең ойланып, шын жүректен сенуге ұмтылуы керек.
• Қиямет күні кенеттен келеді. Ешкім оның қашан болатынын білмейді. Сондықтан әрдайым дайын болу, тәубе етіп, жақсы амалдар жасау қажет.
• Күмән мен сенімсіздік адамды тек зиянға ғана жетелейді. Иман жолы — құтқарылу жолы. Ислам діні адамды ақиқатқа, тыныштыққа және мәңгілік бақытқа шақырады.
• Аллаһтың азабы әділ және сөзсіз келеді. Бірақ Аллаһ мейірімді, тәубе еткендерді кешіреді. Сондықтан өмірде иманды нығайтып, жақсылыққа ұмтылу — әрбір адамның парызы.