Surja El-Haxhxh — Ajet 55

Kuptimet e fjalëve:

• فِي مِرْيَةٍ – në dyshim dhe pasiguri.
• مِنْهُ – nga Kur’ani (sipas mendimit më të saktë).
• السَّاعَةُ – Kijameti (Dita e Gjykimit).
• بَغْتَةً – papritmas, pa paralajmërim.
• عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ – dënimi i një dite që nuk ka asnjë të mirë për ata; për shumicën e komentuesve kjo i referohet ditës së Bederit, ndërsa për disa të tjerë i referohet Ditës së Kijametit.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Pejgamberit të Tij (salallahu alejhi ve sel-lem) duke i thënë se ata që mohuan dhe nuk besuan, vazhdojnë të mbeten në dyshim dhe pasiguri ndaj Kur’anit që të është shpallur ty. Ata nuk pushojnë nga ky dyshim dhe mohim, por vazhdojnë në këtë gjendje derisa t’u vijë papritmas Kijameti, duke i gjetur ata në mosbesimin e tyre, ose derisa t’u vijë dënimi i një dite që nuk ka asnjë të mirë për ta – e kjo është Dita e Kijametit, ose sipas një mendimi tjetër, dita e Bederit, e cila ishte ditë shkatërrimi për idhujtarët. Pra, ata nuk pushojnë së qeni në dyshim derisa t’i godasë dënimi i papritur, qoftë me vdekje mbi mosbesim, qoftë me dënim në këtë botë para vdekjes.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dyshimi dhe mohimi i së vërtetës është një sëmundje e zemrës që e largon njeriun nga udhëzimi, dhe ai që vazhdon në të, rrezikon të vdesë mbi mosbesim – prandaj njeriu duhet të nxitojë drejt besimit përpara se t’i vijë vdekja papritmas.
2. Dënimi i Allahut mund të vijë papritmas, prandaj njeriu duhet të jetë gjithmonë i përgatitur dhe i kthyer te Zoti i tij.
3. Kur’ani është e vërteta absolute, dhe dyshimi ndaj tij nuk vjen nga ndonjë mangësi në të, por nga zemrat e sëmura të atyre që nuk duan të besojnë.
4. Ditët e sprovave dhe të dënimeve në këtë botë janë dëshmi e fuqisë së Allahut dhe paralajmërim për ata që vazhdojnë në mohim, që të kthehen para se të jetë vonë.
5. Mëshira e Allahut kërkon që njeriu të shpejtojë drejt besimit dhe pendimit, sepse askush nuk e di se kur do t’i vijë fundi i tij.