Surah Al-Hajj — Aya 55

Ma’anonin Kalmomin:

• Fī miryatin – cikin shakka.
• Minhu – daga gare shi (Alkur’ani).
• Baghtatan – kwatsam, ba zato ba tsammani.
• Yawmin ‘aqīm – rana da babu wani alheri a cikinta ga kafirai, wato ranar kiyama.

Tafsirin Ayar:

Kafirai waɗanda suka ƙaryata Allah da Manzonsa ba za su daina kasancewa cikin shakka ba game da Alkur’ani da aka saukar maka, har sai sa’a ta kiyamah ta zo musu kwatsam, alhali kuwa suna kan ƙaryatawa da shakkarsu. Ko kuma azabar wata rana mai tsanani da babu wani alheri a cikinta ga kafirai ta zo musu, wato ranar kiyama. A cewar mafi yawan mufassirai, wannan azabar na iya nufin azabar ranar Badr da ta auka wa mushrikai, ko kuma azabar ranar kiyama wadda ba ta da wani amfani ga kafirai. A duk lokacin da suka ga ayoyin Allah da hujjoji, sai su ƙara yin shakka da ƙaryatawa, har sai abin da ba su yi tsammani ba ya same su.

Fa’idojin Ayar:

• Wannan ayar tana nuna cewa shakka da ƙaryatawa ba su da amfani ga kafirai, domin azabar Allah tana zuwa kwatsam, don haka mutum ya kamata ya yi gaggawar tuba kafin ya zo masa abin da ba zai iya tserewa ba.
• Ayar tana ƙarfafa muminai su nace a kan imaninsu, domin kafirai ba za su daina musu ba, amma sakamakon ƙarshe zai kasance ga masu bi.
• Tana tunatar da mutane cewa ranar kiyama gaskiya ce, kuma babu wanda ya san lokacinta, don haka ya kamata a shirya mata da ayyukan alheri.
• Ayar tana nuna cewa Alkur’ani hujja ce a kan kafirai, kuma shakkar su ba ta rage masa daraja ba, amma ita ce dalilin halakarsu.