سورت مؤمنون — آیت 3

د کلمو معناوې:

• اللَّغْوِ: هغه خبرې او کړنې چې بې ګټې وي، باطل وي، او په شرعي لحاظ ښې نه وي؛ لکه بېکاره خبرې، مسخرې، غیبت، درواغ، او هغه کارونه چې له الله څخه لرې کوي.
• مُعْرِضُونَ: مخ اړونکي، لرې کېدونکي، چې په بشپړه توګه یې پرېږدي او ورته پام نه کوي.

تفسیر:

دا آیت د هغو مومنانو بله ځانګړنه بیانوي چې بریالي دي. دوی هغه کسان دي چې له هر هغه خبرې او کار څخه مخ اړوي چې بې ګټې، باطل، یا ګناه وي. دوی نه یوازې دا چې ځان له داسې کارونو لرې ساتي، بلکې په بشپړه توګه ورڅخه اعراض کوي؛ یعنې داسې چې نه یې کوي، نه ورته غوږ نیسي، او نه یې خوښوي. دوی پوهېږي چې دا ډول کارونه د دوی وخت ضایع کوي، د دوی زړونه سختوي، او دوی له الله او د هغه له یاد څخه لرې کوي. نو دوی خپل وخت او انرژي په هغو ګټورو کارونو مصرفوي چې د دوی دین او دنیا ته یې فایده ورسوي.

ګټې او عبرتونه:

• مومن باید خپل وخت او ژوند له بې ګټې کارونو څخه پاک وساتي، ځکه چې وخت د الله له لویو نعمتونو څخه دی او په هغه څه حساب ورکول کېږي چې په کې تېر شوی وي.
• د لغو او باطل کارونو پرېښودل د ایمان نښه ده او د مومن د شخصیت لوړوالی ښیي.
• څوک چې له لغو کارونو څخه ځان لرې ساتي، د هغه زړه د الله د یاد لپاره پاک پاتې کېږي او د هغه په ژوند کې برکت راځي.
• دا آیت مومنانو ته لارښوونه کوي چې تل په ګټورو خبرو او نیکو اعمالو بوخت وي، چې د دوی د بریالیتوب او خوشبختۍ سبب شي.