Surat Al-Mu'minun — Ayat 39

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• رَبِّ : Gusti Allah, Pangéran kang ngurus lan njaga.
• انصُرْنِي : tulungen aku, paringana pitulungan marang aku.
• بِمَا : jalaran saka apa kang, amarga saka.
• كَذَّبُونِ : padha ngapusi aku, padha ora ngandel marang aku.

1. Tafsiré ayat:

Nabi Nuh (utawa rasul ing jaman semana) banjur ndedonga marang Gusti Allah, unjuk: "Dhuh Pangéran, tulungen aku lan paringana kamenangan marang aku, jalaran umatku padha ngapusi lan ora ngandel marang aku." Panjenengané nyuwun pitulungan amarga wis ora kuwat ngadhepi wong-wong kang tetep mbangkang, lan supaya Gusti Allah paring piwales marang wong-wong kang padha ngapusi mau. Pandonga iki dudu jalaran saka sengit pribadi, nanging amarga bebener kang ditolak lan dianggep goroh.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ndedonga lan nyuwun pitulungan marang Gusti Allah iku dalan kang utama nalika awake dhewe ngadhepi kahanan kang angel lan dianggep goroh.
• Gusti Allah ora nglirwakake panyuwune para rasul lan wong-wong mukmin kang sabar.
• Wong kang ngapusi bebener bakal nampa piwales saka Gusti Allah, mula aja wedi ngomong bebener sanajan dipoyoki.
• Ayat iki mulangake supaya tetep sabar lan tawakal, amarga pitulungané Gusti Allah mesthi teka ing wektu kang pas.
• Iki uga nuduhake yen Islam ngajeni para nabi lan rasul, lan wong kang nglakoni dakwah kudu siap ngadhepi tantangan kanthi ati kang kuwat lan cedhak marang Gusti Allah.