Surah Al-Mu'minun — Aya 39

Ma’anar Kalmomin:

"قَالَ" – ya ce (Annabi).

"رَبِّ" – ya Ubangijina.

"انصُرْنِي" – ka taimake ni, ka ba ni rinjaye.

"بِمَا كَذَّبُونِ" – saboda abin da suka ƙaryata ni (suka ƙaryata manzancina da abin da na zo da shi).

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin wani Manzo daga cikin ManzanninSa da aka tura zuwa ga mutanensa, amma mutanen suka ƙaryata shi kuma suka ci gaba da bijirewa. Sa’ad da suka ƙara masa wahala da ƙaryatawa, sai ya koma ga Ubangijinsa da addu’a yana cewa: "Ya Ubangijina! Ka taimake ni, ka ba ni nasara a kansu, kuma ka yi mini hukunci a kan waɗannan mutanen da suka ƙaryata ni, saboda yawan ƙaryatawar da suke yi mini." Wannan addu’a tana nuna cewa Manzon ya dogara ga Allah kawai, kuma ya san cewa nasara ba ta fito ba sai daga wurin Allah, musamman a lokacin da mutane suka ƙi gaskiya kuma suka ci gaba da zalunci. Shi kuwa Allah ya amsa masa, ya halaka waɗannan mutanen da suka ƙaryata, kamar yadda ya zo a cikin ayoyin da suka biyo baya.

Fa’idodin Darasin:

1. Nuna cewa Manzanni duk sun fuskanci ƙaryatawa da wahala daga mutanensu, amma ba su yanke tsammani ba, sun dogara ga Allah. Wannan yana koya mana haƙuri da tsayin daka a kan addini.
2. Addu’a ita ce makamin mumini a lokacin wahala; don haka ya kamata mu koma ga Allah da addu’a a duk lokacin da muke cikin tsanani.
3. Ƙaryatawa ba ta cutar da Manzo ba, amma tana jawo wa mai ƙaryatawa azaba; don haka mu yi taka tsantsan daga ƙaryata gaskiya.
4. Nuna cewa nasara tana zuwa daga Allah ne kawai, ba daga ƙarfin mutum ba; don haka mu dogara ga Allah a kowane al’amarinmu.
5. Wannan yana ƙarfafa muminai su yi haƙuri da wa’azin addini, domin Allah yana taimakon ManzanninSa da masu bin gaskiya, kamar yadda ya taimaki wannan Manzo.