سوره مؤمنون — آیه 39

معانی کلمات:

• «انصُرنی»: مرا یاری کن و پیروز گردان.
• «بِما کَذَّبُون»: به سبب اینکه مرا دروغگو شمردند و پیام مرا نپذیرفتند.

تفسیر آیه:

این آیه بخشی از داستان یکی از پیامبران پیشین است که قومش او را تکذیب کردند و بر انکار خود اصرار ورزیدند. آن پیامبر که از هدایت قوم خود ناامید شده بود و دیگر هیچ راهی برای نجات آنان نمیدید، به درگاه پروردگار پناه برد و عرضه داشت: «پروردگارا! مرا در برابر این قوم که مرا دروغگو خواندند و دعوتم را نپذیرفتند، یاری فرما و انتقام مرا از آنان بگیر.» او از خداوند خواست که با نزول عذاب یا هر وسیله دیگری، حقانیت او را ثابت کند و او را بر آنان پیروز گرداند. این دعا نشاندهنده نهایت درماندگی پیامبر از هدایت قوم و اوج ستمگری آنان است که حتی پس از این همه تلاش و اتمام حجت، باز هم بر کفر خود باقی ماندند.

فواید و پیامهای آیه:

• پیامبران نیز در برابر تکذیب و آزار قوم خود، به خدا پناه میبرند و از او یاری میخواهند؛ پس مؤمنان نیز باید در سختیها و ناملایمات، تنها به خدا توکل کنند و از او مدد بخواهند.
• تکذیب حق و لجاجت در برابر دعوت الهی، عاقبتی جز خشم خدا و نزول عذاب ندارد؛ بنابراین انسان باید از سرکشی و انکار در برابر حق بپرهیزد.
• یاری خداوند برای اولیای او حتمی است؛ هرچند ممکن است با تأخیر همراه باشد، اما در نهایت حق پیروز میشود و باطل نابود میگردد.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر ظلم و ستم، نباید سکوت کرد؛ بلکه باید با دعا و استغاثه به درگاه خدا، از او بخواهیم که عدل خود را جاری سازد و ما را در برابر باطل یاری کند.