Surja El-Mu'minun — Ajet 78

Kuptimet e fjalëve:

• Anshaa: Krijoi, formoi dhe i dha ekzistencën.
• Es-Sem'a: Dëgjimin (shqisën e të dëgjuarit).
• El-Ebsar: Shikimin (shqisën e të parit).
• El-Ef'ideh: Zemrat (mendjet dhe arsyet).
• Kalilen ma teshkurun: Shumë pak falënderoni, pra falënderimi juaj është i pakët ose pothuajse inekzistent.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar është Ai që ju krijoi dhe ju dha dhuntitë e mëdha, duke ju pajisur me dëgjim për të dëgjuar fjalët dhe zërat, me shikim për të parë gjërat dhe shenjat e Tij në univers, dhe me zemra (mendje) për të kuptuar dhe për të arsyetuar. Këto janë dhunti të mëdha që i hapin njeriut rrugën drejt njohjes së Zotit të tij dhe drejt udhëzimit.

Megjithatë, njeriu është shumë pak falënderues për këto dhunti. Ai i përdor ato në atë që nuk i sjell dobi, ose i harron ato dhe nuk i njeh vlerën e tyre, duke mos e falënderuar Allahun siç duhet. Falënderimi i tij është i pakët dhe i rrallë, ndërsa dhuntitë e Allahut janë të shumta dhe të pandërprera. Ky ajet i qorton mohuesit që i mohojnë këto dhunti dhe nuk i falënderojnë për to, duke iu kujtuar atyre se Allahu është Krijuesi i tyre dhe Dhuruesi i këtyre mundësive.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e dhuntive të Allahut: Ajeti na mëson t'i njohim dhuntitë e Allahut ndaj nesh, si dëgjimi, shikimi dhe mendja, sepse njohja e tyre është hapi i parë drejt falënderimit.
2. Rëndësia e falënderimit: Falënderimi i Allahut për dhuntitë e Tij është shenjë e besimit dhe e mirënjohjes, dhe ai që falënderon, Allahu ia shton dhuntitë e Tij.
3. Përdorimi i dhuntive në atë që e kënaq Allahun: Dëgjimi, shikimi dhe mendja duhet të përdoren për të mësuar, për të kuptuar dhe për t'iu afruar Allahut, jo për atë që e zemëron Atë.
4. Tërheqja drejt besimit: Ajeti na bën të reflektojmë mbi veten tonë dhe mbi dhuntitë që kemi, gjë që na shtyn ta duam Allahun dhe t'i jemi mirënjohës Atij, duke forcuar lidhjen tonë me fenë islame.