Sura Al-Mu'minun — Aya 92

Maana ya maneno:

• Al-Ghaib (الْغَيْبِ): Mambo yaliyofichika ambayo hayajaonekana na viumbe, wala hayawezi kufikiwa na hisi zao.
• Al-Shahadah (الشَّهَادَةِ): Mambo yanayoonekana na kushuhudiwa, yanayofikiwa na hisi na akili za viumbe.
• Fata'aala (فَتَعَالَىٰ): Ametakasika na kutukuka zaidi, na amejuu kuliko kila upungufu.

Ufafanuzi wa Aya:

Mwenyezi Mungu (Subhanahu wa Ta'ala) ndiye pekee anayejua yaliyofichika kwa viumbe wake na yale wanayoyaona na kuyashuhudia kwa macho na hisi zao. Hakuna chochote kinachomfichikia, iwe ni cha mbinguni au cha duniani, cha zamani au cha baadaye, cha siri au cha hadharani. Kwa kuwa Yeye ndiye Mjuzi wa yote hayo, basi ametakasika na kutukuka juu ya ushirikishwaji wao, yaani juu ya kumshirikisha na sanamu na viumbe vingine ambavyo havijui lolote. Hakuna anayestahiki kuabudiwa isipokuwa Yeye pekee, ambaye ujuzi wake umeenea kila kitu.

Faida za Aya:

• Aya hii inathibitisha ukamilifu wa ujuzi wa Mwenyezi Mungu, kwamba anajua yaliyofichika na yanayoonekana, na hivyo inamfanya muumini ajue kwamba Mungu wake anamwona na anajua siri zake, hivyo humsukuma kumuogopa na kumtii katika kila hali.
• Inaonyesha ubatili wa ushirikina, kwani sanamu na viumbe haviwezi kujua lolote, basi vipi viabudiwe badala ya Mwenyezi Mungu anayejua kila kitu?
• Inamjaza muumini utulivu na amani ya moyo, kwa kuwa anajua kwamba Mungu wake anajua hali yake yote, na kwamba dua zake hazipotei, kwani Mwenyezi Mungu anasikia na anajua kila kitu.
• Inamwongoza mtu kujitakasa kutokana na ushirikina na kumwelekea Mwenyezi Mungu pekee, ambaye ujuzi wake hauna mipaka, na hivyo ndivyo inavyompata furaha ya kweli ya Imani.