Surat Al-Mu'minun — Ayat 92

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• عَالِمِ الْغَيْبِ (ʿālimil-ghaib): Ingkang nguningani samubarang kang samar, yaiku samubarang kang ora katingal lan ora bisa digayuh dening indra manungsa, kayata perkara kang bakal kelakon, isining ati, lan liya-liyane.
• وَالشَّهَادَةِ (wasy-syahādah): Lan nguningani samubarang kang nyata, yaiku samubarang kang bisa dideleng lan dirasakake dening indra manungsa.
• فَتَعَالَىٰ (fa taʿālā): Mula Maha Luhur lan Maha Suci Allah saka samubarang kang ora pantes kanggo Panjenengane.
• عَمَّا يُشْرِكُونَ (ʿammā yusyrikūn): Saka samubarang kang padha disekutokake dening wong-wong kafir marang Allah, kayata brahala lan liya-liyane.

2) Katrangan tafsir:

Allah iku siji-sijine Dzat kang nguningani samubarang kang samar (ghaib) lan samubarang kang nyata (syahadah). Ora ana siji wae perkara kang bisa ndhelik saka Panjenengane, ora ana barang kang ora kacetha ing ngarsane. Kabeh perkara, kang ora katingal dening mripat manungsa lan kang katingal dening mripat, kabeh padha kawruhan dening Allah kanthi sakabehe.

Mula saka iku, Allah Maha Luhur lan Maha Suci saka samubarang kang padha digandhengake marang Panjenengane dening wong-wong musyrik. Padha nganggep ana brahala, reca, utawa makhluk liya kang dadi sekutu Allah. Allah iku ora butuh sekutu, ora ana kang madhani Panjenengane, lan ora ana kang bisa nglakoni kaya apa kang dilakoni dening Allah.

Dadi, ayat iki negesake yen kawruh Allah iku jembar tanpa wates, ngliputi kabeh perkara kang samar lan kang nyata. Sabanjure, ayat iki uga negesake yen Allah iku Maha Suci lan Maha Luhur saka kabeh bentuk syirik utawa nyekutokake Panjenengane karo liya.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Kita dadi ngerti yen mung Allah siji-sijine kang nguningani samubarang kang samar lan kang nyata. Ora ana makhluk siji wae kang bisa nglakoni kaya ngono. Iki ndadekake kita tambah percaya lan tambah cedhak marang Allah.
• Kita kudu nyingkiri kabeh bentuk syirik, yaiku nyekutokake Allah karo liya, apa wae wujude. Amarga Allah iku Maha Luhur lan ora pantes yen ana kang madhani Panjenengane.
• Ayat iki ngelingake kita yen Allah iku tansah mirsani lan nguningani kabeh tumindak kita, apa kang katingal lan apa kang didhelikake. Mula kita kudu tansah tumindak becik lan ati-ati ing saben lakune.
• Kanthi mangerteni yen Allah nguningani samubarang kang samar, kita dadi ora perlu kuwatir babagan perkara kang durung kelakon. Cukup pasrah lan tawakal marang Allah, amarga Panjenengane luwih ngerti apa kang paling becik kanggo kita.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani kita babagan sifat-sifat Allah kang Maha Sampurna, saengga kita tambah iman lan tambah semangat ngibadah marang Panjenengane.