Аль-Муминун сүресі — Аят 92

1. Сөздердің мағынасы:

• عَالِمِ الْغَيْبِ: Ғайыпты білуші — яғни адамдардың көзінен таса, сезім мүшелерімен қабылдауға болмайтын нәрселерді білетін Алла.
• وَالشَّهَادَةِ: және аянды білуші — яғни адамдар көріп, естіп, сезіп білетін ашық нәрселерді де білетін Алла.
• فَتَعَالَىٰ: Ол ұлық, Ол биік, Ол пәк.
• عَمَّا يُشْرِكُونَ: олардың серік қосқан нәрселерінен.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала — ғайыпты да, аянды да толық білуші. Ғайып дегеніміз — адам баласының көзі жетпейтін, сезім мүшелерімен қабылдай алмайтын барлық нәрсе: болашақта болатын оқиғалар, жүректердегі ниеттер, жасырын сырлар. Ал аян дегеніміз — адамдар көріп, естіп, біліп жүрген ашық нәрселер. Осы екі саланың бәрін де тек Алла ғана толық біледі, Оған ешнәрсе жасырын емес.

Алланың бұл сипаты — Оның шексіз білімінің дәлелі. Адамдар көрмейтін нәрсені көретін, білмейтін нәрсені білетін жалғыз Ол. Сондықтан Ол ұлық, Ол биік, Ол әлдеқашан пәк. Оған ешбір серік қосуға болмайды. Мүшріктер табынатын пұттар, бұттар, бейнелер — бұлардың бәрі Алланың біліміне де, құдіретіне де ешқандай қатысы жоқ. Олар өздері жаратылған, әлсіз, білмейтін нәрселер. Алла олардан әлдеқашан жоғары, пәк.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Алланың білімі шексіз екенін білу — Оған деген сенімді күшейтеді. Сен жасырын істеген ісіңді де, жасырған сырыңды да Алла біледі деп ұғынған адам Оған шын беріледі.
• Алла ғайыпты да, аянды да біледі деген сенім — адамды әділдікке, тақуалыққа, жақсылыққа бастайды. Өйткені жасырын жамандықтың да жазасыз қалмайтынын білген жан одан аулақ болады.
• Алланы серік қосудан пәк деп білу — таухидтің, яғни Алланы жалғыз деп танудың негізі. Бұл — исламның ең басты ұстанымы.
• Осы аят арқылы Алланың ұлықтығын, биіктігін мойындау — адамды кішіпейілдікке, мойынсұнуға, шүкіршілікке жетелейді.
• Құранның әрбір сөзі — Алланың өз сөзі, оны оқып, түсіну — жүректі нұрландырады, иманды күшейтеді.