Сураи Аль-Муминун — Оят 92

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• عَالِمِ الْغَيْبِ: Донои ҳар чизе, ки аз чашми одамон пинҳон аст, монанди рӯҳ, фариштагон, рӯзи қиёмат ва дигар умури ғайбӣ.
• وَالشَّهَادَةِ: Ва Донои ҳар чизе, ки ошкор ва ба чашм дида мешавад, монанди осмонҳо, замин, махлуқот ва амалҳои бандагон.
• فَتَعَالَىٰ: Пас, Аллоҳ баланд ва пок аст, аз ҳар айбу нуқсоне болотар аст.
• عَمَّا يُشْرِكُونَ: Аз он чизҳое, ки мушрикон ба Ӯ шарик месозанд, монанди бутҳо ва дигар махлуқот.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло Донои ҳамаи чизҳои пинҳон ва ошкор аст. Ҳар чизе, ки аз дида ва дониши махлуқот пинҳон мондааст, танҳо Ӯ онро медонад. Ҳамчунин ҳар чизе, ки ошкор аст ва одамон бо ҳавоссії худ онро дарк мекунанд, ба илми Ӯ иҳота шудааст. Ҳеҷ чизе аз дониши Ӯ пинҳон намемонад, на дар осмонҳо ва на дар замин. Пас, Аллоҳи Субҳонаҳу ва Таъоло аз ҳар шарике, ки мушрикон барои Ӯ қоил мешаванд, пок ва болотар аст. Ӯ шарике надорад ва ҳеҷ кас дар зот, сифат ва афъоли Ӯ шарики Ӯ нест. Ин оят баён мекунад, ки танҳо Аллоҳ донои ғайб ва шаҳодат аст ва ҳамаи махлуқот ба Ӯ ниёз доранд, аммо Ӯ аз ҳама бе ниёз аст.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро водор мекунад, ки танҳо ба Аллоҳ таваккал кунем ва аз Ӯ мадад бихоҳем, зеро Ӯ Донои ҳамаи чизҳост.
• Фаҳм мекунем, ки илми Аллоҳ ҳама чизро иҳота кардааст, пас ҳеҷ чизе аз Ӯ пинҳон нест ва ин моро ба тақво ва некӯкорӣ тарғиб мекунад.
• Ин оят исломро дӯстдошта месозад, зеро нишон медиҳад, ки Аллоҳи мо Худои ягона ва Донои ҳама чиз аст ва ҳеҷ шарике надорад.
• Қуръони Карим моро аз ширк ва бутпарастӣ дур медорад ва ба сӯи тавҳид ва яккахудоӣ ҳидоят мекунад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки Аллоҳро бо сифатҳои камол ва ҷалол ситоиш кунем ва аз ҳар чизе, ки ба Ӯ шарик сохта мешавад, пок бидонем.