ซูเราะฮฺ อัล-มุอ์มินูน — อายะฮฺ 92

ความหมายของคำสำคัญ:

• อัล-ฆ็อยบ์ (الْغَيْبِ): สิ่งเร้นลับที่พ้นจากการรับรู้ของประสาทสัมผัสทั้งห้า
• อัช-ชะฮาดะฮ์ (الشَّهَادَةِ): สิ่งที่ปรากฏชัดเจนและสามารถรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัส
• ฟะตะอาลา (فَتَعَالَى): พระองค์ทรงสูงส่ง ยิ่งใหญ่ พ้นจากความบกพร่องทั้งมวล

การตีความหมายของอายะฮ์:

พระองค์อัลลอฮ์เพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ทรงรอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งสิ่งที่เร้นลับซึ่งพ้นจากการรับรู้ของมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของวันปรโลก สวรรค์ นรก สิ่งที่อยู่ในท้องฟ้าและแผ่นดินที่เรามองไม่เห็น และสิ่งที่อยู่ในจิตใจของมนุษย์ และพระองค์ยังทรงรอบรู้สิ่งที่เปิดเผยและปรากฏให้เห็น ซึ่งมนุษย์สามารถรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัสของพวกเขา ไม่มีสิ่งใดในจักรวาลนี้จะซ่อนเร้นพ้นจากความรู้ของพระองค์ได้ แม้เพียงเสี้ยวหนึ่งของอะตอมก็ตาม

เมื่อพระองค์ทรงเป็นผู้รอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่างอย่างสมบูรณ์แบบ พระองค์จึงทรงสูงส่งและบริสุทธิ์ยิ่งนัก ทรงพ้นจากความบกพร่องทั้งปวง จากการที่พวกมุชริกีน (ผู้ตั้งภาคี) กล่าวอ้างว่าพระองค์มีภาคีหรือหุ้นส่วนในการเคารพสักการะ ไม่ว่าจะเป็นการบูชารูปปั้น เทวรูป หรือสิ่งอื่นใดที่พวกเขาประดิษฐ์ขึ้นมาเอง สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นความเท็จและไร้สาระ เพราะไม่มีสิ่งใดในสากลโลกนี้ที่คู่ควรแก่การเคารพสักการะนอกจากพระองค์ผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่งเท่านั้น

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การรู้จักคุณลักษณะของอัลลอฮ์ในด้านความรู้ที่ครอบคลุมทุกสิ่ง ทำให้เรามีความสำนึกอยู่เสมอว่าพระองค์ทรงเฝ้ามองเราในทุกขณะ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่เปิดเผยหรือซ่อนเร้น ซึ่งจะช่วยยับยั้งเราจากการทำความชั่วทั้งในที่ลับและที่แจ้ง
2. เมื่อเรารู้ว่าพระองค์ทรงรอบรู้แม้กระทั่งสิ่งที่อยู่ในใจของเรา เราจะพยายามทำให้จิตใจของเราบริสุทธิ์ ปราศจากความอิจฉาริษยา ความเกลียดชัง และความโลภ ซึ่งเป็นการยกระดับจิตวิญญาณของเราให้สูงส่ง
3. การที่พระองค์ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับทั้งหมด เป็นหลักฐานยืนยันถึงความยิ่งใหญ่และความสมบูรณ์แบบของพระองค์ ซึ่งนำไปสู่ความศรัทธาที่มั่นคงและการมอบหมายต่อพระองค์เพียงผู้เดียว
4. การปฏิเสธการตั้งภาคีต่อพระองค์ เป็นการปลดปล่อยจิตวิญญาณจากการเป็นทาสของสิ่งที่ถูกสร้าง และยกระดับมนุษย์ให้เป็นบ่าวของพระผู้สร้างเพียงผู้เดียว ซึ่งเป็นเกียรติและศักดิ์ศรีที่แท้จริงของมนุษย์
5. ความรู้ที่ครอบคลุมของพระองค์ทำให้เรามั่นใจได้ว่าความยุติธรรมของพระองค์จะเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ในวันปรโลก เพราะพระองค์ทรงเห็นและทรงรู้ทุกสิ่ง ไม่มีสิ่งใดสูญหายไปจากความรู้ของพระองค์ ดังนั้นผู้ทำดีจะได้รับผลดี และผู้ทำชั่วจะได้รับผลชั่วอย่างแน่นอน