ซูเราะฮฺ อัล-มุอ์มินูน — อายะฮฺ 99

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ = จนกระทั่งเมื่อความตายมาถึงคนหนึ่งในพวกเขา (พวกมุชริกที่ปฏิเสธศรัทธา)
• قَالَ = เขากล่าว
• رَبِّ = โอ้พระเจ้าของฉัน
• ارْجِعُونِ = ขอพระองค์ทรงให้ฉันกลับคืนสู่โลกดุนยา (โดยใช้รูปพหูพจน์เพื่อแสดงความยิ่งใหญ่และการวิงวอนอย่างหนักแน่น)

การตีความ:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงแจ้งให้เราทราบถึงสภาพอันน่าเวทนาของผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาหรือผู้ที่ละเลยต่อคำสั่งใช้ของพระองค์ เมื่อความตายมาถึงเขา และเขาได้เห็นสิ่งที่ถูกเตรียมไว้สำหรับเขาจากการลงโทษและความอัปยศอดสู เขาก็จะกล่าวด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้งและสำนึกผิดต่อสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตว่า "โอ้พระเจ้าของฉัน ขอพระองค์ทรงส่งฉันกลับไปยังโลกดุนยาอีกครั้งหนึ่ง" เพื่อที่เขาจะได้แก้ไขสิ่งที่พลาดพลั้งไป และทำความดีทดแทนสิ่งที่เขาได้ละเลยไว้

แต่การวิงวอนขอในเวลานั้นย่อมไร้ประโยชน์ เพราะประตูแห่งการกลับตัวได้ปิดลงแล้ว เมื่อวิญญาณได้มาถึงลำคอ และเขาได้เห็นความจริงของวันปรโลกด้วยตาของเขาเอง การศรัทธาในยามนั้นจะไม่เป็นที่ยอมรับอีกต่อไป

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ — ทุกชีวิตจะต้องลิ้มรสความตาย ไม่มีใครหนีพ้นได้ ดังนั้นมนุษย์ควรเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่ความตายจะมาถึง
2. การผัดวันประกันพรุ่งเป็นกับดักของชัยฏอน — หลายคนมักคิดว่ายังมีเวลาอีกมากที่จะทำความดี แต่เมื่อความตายมาถึงโดยไม่ทันตั้งตัว ทุกอย่างก็สายเกินไป
3. ความเสียใจในยามตายไม่เป็นประโยชน์ — การขอโอกาสกลับไปแก้ตัวในเมื่อถึงคราวจบสิ้นนั้นจะไม่ได้รับการตอบรับ เพราะอัลลอฮ์ได้ทรงให้โอกาสแก่มนุษย์ตลอดช่วงชีวิตที่มีอยู่
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์ในโลกนี้ — การที่พระองค์ทรงให้เรายังมีชีวิตอยู่และมีลมหายใจในขณะนี้ ถือเป็นโอกาสอันล้ำค่าที่เราควรใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการทำความดีและแสวงหาความโปรดปรานจากพระองค์
5. การตื่นตัวอยู่เสมอ — มุสลิมไม่ควรประมาทต่อชีวิต ควรระลึกถึงความตายอยู่เสมอ เพื่อจะได้เร่งรีบในการทำความดีและหลีกเลี่ยงความผิดบาป ก่อนที่วันหนึ่งจะไม่มีโอกาสได้กลับตัวอีก