Surja El-Furkan — Ajet 30

Kuptimet e fjalëve:

• “Mexhuran” (مَهْجُورًا): Do të thotë i braktisur, i lënë pas dore, i larguar prej tij.

Tefsiri i ajetit:

I Dërguari i Allahut, Muhamedi ﷺ, në Ditën e Kijametit do t’i ankohet Zotit të tij për popullin e vet, duke thënë: “O Zoti im, populli im e mori këtë Kuran si diçka të braktisur.” Kjo do të thotë se ata e lanë Kuranin pas shpine, nuk e lexonin, nuk mendonin për kuptimet e tij, nuk i zbatonin urdhrat e tij dhe nuk i shmangeshin ndalesave të tij. Ata nuk e dëgjonin atë, madje bënin zhurmë kur lexohej, dhe nuk i përgjigjeshin thirrjes së tij. Ky ajet tregon ankesën e Pejgamberit ﷺ ndaj popullit të vet, sepse ata e lanë Kuranin edhe pse ai ua solli atë si udhërrëfim dhe dritë. Ky është një paralajmërim i madh për çdo njeri që e lë Kuranin, qoftë duke mos e lexuar, qoftë duke mos vepruar sipas tij, qoftë duke u larguar prej tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se Pejgamberi ﷺ do të dëshmojë kundër popullit të vet në Ditën e Kijametit, prandaj duhet të jemi prej atyre që e ndjekin Kuranin dhe e vënë atë në jetë.
2. Braktisja e Kuranit ka shumë forma: mosleximi i tij, mosmendimi për kuptimet e tij, mosveprimi sipas tij, dhe preferimi i fjalëve të tjera ndaj tij.
3. Kurani është udhërrëfyesi më i madh për njerëzimin, prandaj ai që e lë atë, humb rrugën e drejtë dhe e gjen veten në errësirë.
4. Ky ajet na nxit që t’i kushtojmë vëmendje Kuranit duke e lexuar, duke e kuptuar dhe duke vepruar sipas tij, që të mos jemi prej atyre për të cilët do të ankohet Pejgamberi ﷺ.
5. Dashuria ndaj Kuranit dhe angazhimi me të është shenjë e dashurisë ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij, dhe është shkak për shpëtim në këtë botë dhe në botën tjetër.