Sure Furkân — Ayet 30

Kelime Anlamları:

• مهجور (Mehcûr): Terk edilmiş, yüz çevrilmiş, kendisinden uzaklaşılmış demektir. "Hicr" kökünden gelir; bir şeyi bırakmak, ondan ayrılmak anlamındadır.

Tefsir:

Kıyamet gününde, hesap için insanlar toplandığında, Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) ümmetinin hâlini Rabbine arz edecek ve şöyle yakınacaktır: "Ya Rabbi! Benim kavmim bu Kur'an'ı terk edilmiş bir hâle getirdi."

Bu şikâyet, dünyada iken Kur'an'a karşı takınılan tavrın hesabının verileceği o büyük günde, Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ümmeti adına duyduğu derin üzüntüyü ifade eder. Zira O, gece gündüz demeden insanları bu kitaba çağırmış, onunla amel etmeleri için canla başla çalışmıştı. Fakat kavmi, bu yüce kitabı üç şekilde terk etmişti:

Birincisi: Onu dinlemekten, okumaktan ve üzerinde düşünmekten yüz çevirdiler. Onun âyetleri okunduğunda kulaklarını tıkadılar, kalplerini kapattılar.

İkincisi: Onun hükümleriyle amel etmeyi bıraktılar. Helalini helal, haramını haram kabul etmediler; kendi hevâ ve heveslerini ilah edindiler.

Üçüncüsü: Onu insanlara ulaştırmayı, tebliğ etmeyi ve onunla hükmetmeyi terk ettiler. Aralarında çıkan anlaşmazlıkları ona götürmediler, onun dışında başka kanunlar ve sistemler aradılar.

Bu âyet, günümüz Müslümanları için de büyük bir uyarı ve ibret levhasıdır. Kur'an'ı başımızın tacı yapmak, onu sadece ölülerimizin başında okumak değil; onu hayatımızın her alanına hâkim kılmaktır. Onu okumak, anlamak, düşünmek, yaşamak ve yaşatmak, her birimizin boynunun borcudur.

Sevgili kardeşim! Kur'an'la olan bağını bir düşün. Onu her gün okuyor musun? Onun manasını anlamaya, üzerinde tefekkür etmeye vakit ayırıyor musun? Onun emirlerini hayatında uyguluyor musun? Eğer bu sorulara "evet" diyemiyorsan, bil ki sen de o kavmin yolundan gidiyorsun demektir. Bugün Kur'an'a sarıl ki, yarın Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) şefaatine nail olasın ve o mahşer gününde O'nun şikâyetine değil, övgüsüne mazhar olanlardan olasın.

Bu âyet, Kur'an'ı terk edenlere yönelik en büyük tehditlerden birini içerir. Zira Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) kendi kavmi hakkında böyle bir şikâyette bulunması, onların durumunun ne kadar vahim olduğunu gösterir. Rabbimiz, bizleri Kur'an'ı okuyan, anlayan, yaşayan ve yaşatan kullarından eylesin. Âmin.