Suurah Al-Furqaan — Aayad 45

Macnaha Erayada:

• مَدَّ الظِّلَّ: waa uu fidiyay hooska, ka hor inta qorraxdu soo bixin.
• سَاكِنًا: waa joogto ah, aan dhaqaaqin.
• دَلِيلًا: waa calaamad muujinaysa, oo lagu garto hooska.

Tafsiirka Aayadda:

Waa maxay, miyaadan ku fiirsanin sida Eebahaa u fidiyay hooska dhulka, laga bilaabo waaga subaxa ilaa qorraxdu soo baxdo? Haddii uu doono, wuxuu ka dhigi lahaa hooska mid joogto ah oo aan isbeddelin, isagoo aan la socon qorrax. Laakiin wuxuu uga dhigay qorraxda calaamad lagu garto hooska; marka qorraxdu kacdo, hoosku wuu yaraadaa, markay hoos tagtona wuu fidyaa. Sidaas darteed, hoosku wuxuu ku xiran yahay qorraxda, isagoo ku kordha iyo ku yaraada iyada. Tani waxay ka mid tahay caddaynta qudrada Eebe iyo weynidiisa, waxayna muujinaysaa in isaga uun laga cibaadaysan karo, ma jiro wax la wadaaga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddani waxay ina tusinaysaa xigmadda Eebe ee abuuristiisa, iyo sida uu ugu dhigay wax kasta calaamad lagu garto, taasoo muujinaysa quruxda iyo nidaamka abuurista.
2. Waxay ina xusuusinaysaa in Eebe yahay kan kaliya ee mudan cibaado, maxaa yeelay isaga ayaa maamula qorraxda iyo hooska, isagoo u rogrogaya sida uu doono.
3. Waxay ina baraysaa in la fiiriyo abuurista Eebe, si ay u kordhiso iimaanka iyo yaqiinka, maxaa yeelay fiirsashada caalamku waxay u horseeddaa aqoonsiga Eebe.
4. Waxay ina tusinaysaa in nolosha adduunku ay tahay mid isbeddelaysa, sida hooska oo kale, taasoo ina xusuusinaysa in aynaan ku tiirsanayn adduunka, balse aynaan u dhaqmin aakhiro.