سوره شعرا — آیه 114

معانی کلمات:

• بِطَارِدِ: طردکننده، راننده و دورکننده.
• الْمُؤْمِنِینَ: کسانی که به دعوت پیامبر ایمان آوردهاند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، پاسخ پیامبرش حضرت نوح (علیهالسلام) را به مشرکان و سرکشان قومش بیان میکند. آنان از نوح خواسته بودند که مؤمنان فقیر و ضعیف را از خود براند تا آنان به او ایمان بیاورند و در مجلس او حاضر شوند. اما نوح (علیهالسلام) با قاطعیت اعلام میکند که من هرگز کسانی را که به دعوتم ایمان آوردهاند، طرد نخواهم کرد و از خود دور نخواهم ساخت؛ هرچند که از نظر مالی و اجتماعی در سطح پایینی باشند. او تأکید میکند که ایمان آنان به خداوند، ملاک ارزش و کرامت آنان است، نه ثروت یا مقامشان. نوح (علیهالسلام) خود را تنها بیمدهندهای روشنگر میداند که وظیفهای جز ابلاغ پیام الهی ندارد و هرگز برای جلب رضایت مشرکان، مؤمنان را از خود نمیراند.

فواید و پیامهای آیه:

1. برابری مؤمنان در برابر خداوند: در اسلام، هیچکس به دلیل فقر یا ضعف اجتماعی از جایگاه ایمانیاش کاسته نمیشود؛ ملاک برتری فقط تقوا و ایمان است.
2. استقامت در برابر فشارها: پیامبران الهی هرگز برای جلب رضایت مخالفان، از اصول و یاران مؤمن خود دست نمیکشند؛ این درس بزرگی برای همه مسلمانان است.
3. احترام به مؤمنان: مؤمنان، هرچند فقیر و مستضعف باشند، شایسته تکریم و همراهی هستند و نباید آنان را از خود راند.
4. اخلاص در دعوت: دعوت به حق نباید وابسته به خواستههای مردم یا منافع دنیوی باشد؛ بلکه باید خالصانه برای رضای خدا انجام شود.
5. محبت به مؤمنان: این آیه مسلمانان را به مهربانی و انس با مؤمنان حقیقی ترغیب میکند و نشان میدهد که ایمان، پیوندی فراتر از تفاوتهای طبقاتی و اجتماعی است.