Surah Ash-Shu'ara — Aya 114

Ma’anonin Kalmomin:

“Bã ni da zama mai kore muminai” — wato, ba ni mai fitar da waɗanda suka yi imani da ni daga wurina ba, ko da kuwa kun nema in yi haka.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan aya mai girma, Allah yana ba da labarin annabinsa Nuhu (A.S.), lokacin da mutanensa masu girman kai suka ce masa: “Ka kore waɗannan talakawa da suka bi ka, domin mu yi imani da kai.” Sai Allah ya umurce shi da ya mayar musu da martani mai haske: “Ni ba zan kore muminai ba, ko da kuwa suna da ƙarancin matsayi a wurinku.” Wannan yana nuna cewa imani ba ya dogara da dukiya ko matsayi, amma ga tsarkin zuciya da gaskiyar yarda da Allah. Annabi Nuhu bai yarda ya raina waɗanda suka amsa kiran sa ba, domin su ne masu daraja a gaban Allah, kuma bai yarda ya bi son zuciyar masu girman kai ba. Ayar ta tabbatar da cewa aikin annabi shi ne ya yi gargaɗi bayyananne, ba ya da ikon tilasta wa mutane imani, kuma ba zai yi watsi da muminai don faranta wa wasu rai ba.

Fa’idodin Darasin:

1. Imani ba ya dogara da matsayin duniya ba; talaka da mai arziki daidai suke a gaban Allah idan sun yi imani da gaske.
2. Kyawawan halaye na annabawa sun haɗa da tawali’u da rashin nuna bambanci tsakanin mutane bisa ga dukiya ko asali.
3. Musulmi ya kamata ya tsaya tsayin daka kan gaskiya, kada ya bar zargin mutane ya karkatar da shi daga bin abin da Allah ya yarda da shi.
4. Wannan aya tana koya mana cewa mu girmama muminai duka, musamman waɗanda suke da ƙarancin hali, domin Allah ya ɗaukaka su da imani.
5. Aikin mai wa’azi shi ne isar da saƙo, ba kuma ya yarda ya canza addininsa don faranta wa mutane rai ba.