Surja Esh-Shu'ara — Ajet 120

Kuptimet e fjalëve:

• Aghraqnā (أَغْرَقْنَا): I fundosëm në ujë, i mbytëm.
• Ba’du (بَعْدُ): Pas shpëtimit të Nuhut dhe atyre që ishin me të.
• El-Bāqīn (الْبَاقِينَ): Të mbeturit, domethënë ata që nuk besuan dhe nuk hipën në anije.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Allahu i Lartësuar shpëtoi Nuhun a.s. dhe besimtarët që ishin me të në anije, Ai i fundosi në ujë të gjithë të tjerët që mbetën pas, pra popullin e Nuhut që nuk besoi dhe e përgënjeshtroi atë. Ata i refuzuan këshillat e tij dhe vazhduan në mosbesim e arrogancë, prandaj i goditi dënimi i madh: u mbytën në ujë dhe nuk shpëtoi askush prej tyre. Ky ajet tregon se shpëtimi ishte vetëm për besimtarët, ndërsa jobesimtarët u shkatërruan plotësisht, si dëshmi e drejtësisë hyjnore dhe fuqisë së Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu i Lartësuar i shpëton gjithmonë besimtarët e sinqertë dhe i ndihmon ata në momentet më të vështira, ashtu siç shpëtoi Nuhun a.s. dhe pasuesit e tij.
2. Dënimi i Allahut për jobesimtarët është i sigurt dhe i pashmangshëm, edhe nëse vonohet, ai vjen në momentin më të përshtatshëm.
3. Ky ajet na mëson se durimi në thirrjen drejt Allahut dhe qëndrueshmëria në të vërtetën, edhe kur njerëzit të kundërshtojnë, sjell fitore dhe shpëtim nga Allahu.
4. Fuqia e Allahut është e plotë; Ai është në gjendje të shkatërrojë armiqtë e fesë së Tij dhe t’i ruajë robërit e Tij besimtarë, prandaj duhet t’i mbështetemi Atij në çdo kohë dhe të mos kemi frikë nga askush tjetër.