ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 120

คำอธิบายความหมายของคำ:

• أَغْرَقْنَا: ทำให้จมน้ำตาย (เราได้ทำให้พวกเขาจมน้ำ)
• بَعْدُ: หลังจากนั้น (หลังจากที่ได้ช่วยเหลือท่านนูห์และผู้ศรัทธา)
• الْبَاقِينَ: ผู้ที่เหลืออยู่ (คือกลุ่มชนที่ไม่ศรัทธา ซึ่งยังเหลือรอดอยู่บนแผ่นดิน)

การตีความหมายของอายะฮ์:

หลังจากที่อัลลอฮ์ได้ทรงช่วยท่านนบีนูห์ (อะลัยฮิสสลาม) และบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับท่านในเรือให้รอดพ้นจากน้ำท่วมใหญ่แล้ว พระองค์ได้ทรงทำให้กลุ่มชนที่เหลืออยู่ซึ่งปฏิเสธศรัทธาและไม่ยอมเชื่อฟังคำเชิญชวนของท่านนบีนูห์ต้องจมน้ำตายทั้งหมด ด้วยคลื่นยักษ์ที่พระองค์ทรงบันดาลให้เกิดขึ้น พวกเขาทั้งหมดที่ยังหลงเหลืออยู่บนแผ่นดินถูกทำลายสิ้น ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากที่ท่านนบีนูห์ได้ตักเตือนพวกเขามาเป็นเวลายาวนานถึง 950 ปี แต่พวกเขาก็ยังดื้อรั้นปฏิเสธ ดังนั้นอัลลอฮ์จึงทรงลงโทษพวกเขาอย่างสาสม

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การลงโทษของอัลลอฮ์จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนต่อผู้ที่ปฏิเสธและดื้อรั้น แม้จะได้รับการเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
2. ความอดทนของท่านนบีนูห์ในการเชิญชวนสู่ความดีเป็นเวลานานถึง 950 ปี เป็นแบบอย่างอันยิ่งใหญ่สำหรับผู้ที่ทำงานเพื่ออิสลาม
3. การที่อัลลอฮ์ทรงช่วยเหลือบรรดาผู้ศรัทธาและทรงทำลายผู้ปฏิเสธ แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงอยู่เคียงข้างผู้ที่มีความศรัทธาเสมอ
4. บทเรียนสำคัญว่า การเพิกเฉยต่อคำเชิญชวนของบรรดาร่อซูลจะนำไปสู่ความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. เหตุการณ์นี้สอนให้เรารู้ว่า ความยุติธรรมของอัลลอฮ์จะเกิดขึ้นเสมอ ไม่ช้าก็เร็ว และไม่มีผู้ใดหนีพ้นจากการลงโทษของพระองค์ได้