Surah Ash-Shu'ara — Aya 120

Ma’anonin Kalmomin:

• أَغْرَقْنَا: Mun nutsar da su cikin ruwa.
• بَعْدُ: Bayan ceton Nuhu da waɗanda suka yi imani da shi.
• الْبَاقِينَ: Waɗanda suka rage daga mutanen Nuhu waɗanda suka ƙi yin imani.

Fassarar Aya:

Bayan da Allah Ya ceci Nuhu da waɗanda suka yi imani da shi a cikin jirgin ruwa, sai Ya nutsar da waɗanda suka rage daga mutanensa waɗanda suka ƙi yarda da sakonsa, suka ci gaba da yin kafirci da Allah da kuma ƙaryata Manzonsa. Wannan ya faru ne bayan Nuhu ya yi musu gargaɗi na dogon lokaci, amma ba su amsa ba, sai Allah Ya aikata musu azabar da ta dace da su, wato ruwan tufana da ya rufe duniya, har suka mutu gaba ɗaya, ba a bar wani daga cikinsu ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Ikon Allah babu iyaka – Yana iya ceton wanda Ya so, kuma Yana iya halaka wanda ya saba wa umarninsa.
2. Hakuri da juriya a kan addini yana da sakamako mai kyau – kamar yadda Nuhu ya yi hakuri tsawon shekaru, Allah Ya cece shi da mabiyansa.
3. Sakamakon ƙin yarda da gaskiya babba ne – duk wanda ya ƙi bin Manzannin Allah, to halaka za ta same shi.
4. A cikin wannan akwai kwatance ga al’ummar Musulmi cewa su riƙe imaninsu, su guji sabawa Allah, domin azabarsa mai zafi ce ga maƙaryata.