Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 120

Macnada Erayada:

• أَغْرَقْنَا: Waxaan maanshaynay (biyaha dhexdiisa ku qarqinnay).
• بَعْدُ: Kadib (inta ka dib).
• الْبَاقِينَ: Kuwii hadhay ee gaalada ahaa ee xaqa diiday.

Tafsiirka:

Kadib markii Ilaahay (Subxaanahu watacaalaa) uu badbaadiyay Nabi Nuux (c.s.) iyo kuwii la jiray ee rumeeyay, wuxuu ku maanshaynay biyaha kuwii hadhay ee gaalada ahaa ee ka diiday xaqa, isla markaana diidayay baaqii Nabigooda. Iyagoo ah kuwii ku hadhay dadkii Nuux, kuma aysan rumayn, waxayna ku sugnaadeen gaalnimadoodii, markaasaa Ilaahay ku qarqiyay biyihii daadka, si ay u noqoto ciqaab ku habboon falalkoodii xunxumaa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Badbaadada Ilaahay ee mu'miniinta: Aayaddan waxay noo muujinaysaa in Ilaahay (swt) uu badbaadiyo kuwa rumeeya, isla markaana ganaaxo kuwa gaalada ah. Tani waxay ku sii xoojinaysaa niyadda mu'uminka inuu ku tiirsanaado Ilaahay oo keliya.
2. Cawaaqibta xumaan ee gaalnimada: Waxay noo caddaynaysaa in cidii diidda xaqa ay la kulmi doonto ciqaab, sida dadkii Nuux oo la maanshaynay. Tani waxay u digtoonaan u tahay dadka inay ka fogaadaan gaalnimada iyo xumaan.
3. Dareenka naxariista Ilaahay: Aayaddan waxay noo tusinaysaa in Ilaahay (swt) uu naxariisto kuwa rumeeya, isagoo badbaadiyay Nuux iyo kuwii la jiray, taasoo muujinaysa in naxariistiisu ay ka horraysay ciqaabtiisu.
4. Waqtiga toobadda: Waxay noo xusuusinaysaa in toobadda la aqbalo ka hor imaatinka ciqaabta, sida dadkii Nuux oo markay ciqaabtii timid aan loo aqbalin toobaddoodii. Sidaa darteed, waa inaan dadka ku degdego toobadda inta aysan imaanin ciqaabtu.