Sure Şuarâ — Ayet 120

Kelime Anlamları:

• Ağraknâ (أغرقنا): Suda boğduk, suya gark ettik.
• Ba'dü (بعد): Sonra, ardından.
• El-Bâkîn (الباقين): Geride kalanlar, kurtuluştan nasibini alamayıp kalanlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Hz. Nûh (a.s.)’un kavminin helâkini anlatan kıssanın son halkasını beyan etmektedir. Allah Teâlâ, Peygamberi Nûh’u ve ona iman eden müminleri, emrettiği gemide kurtardıktan sonra, iman etmeyip inadında direnen, nasihatleri reddeden ve azgınlıkta ısrar eden geride kalanları da büyük bir tufanla suda boğdu.

Burada dikkat çeken husus, Allah’ın rahmetinin müminlere yönelmesi, gazabının ise kâfirlere tahakkuk etmesidir. Gemi, iman edenler için bir kurtuluş vesilesi oldu; aynı su, inanmayanlar için ise bir helâk sebebi haline geldi. Bu, Allah’ın âdil bir hükümle hareket ettiğini ve herkesi niyetine göre karşıladığını gösterir.

Bu kıssadan alınacak büyük dersler vardır: İnsan, peygamberlerin davetine kulak vermediğinde, kendi aklını ve hevasını hakikatin önüne geçirdiğinde, sonuç hüsrandır. Nûh (a.s.)’un kavmi, yıllarca süren tebliğe rağmen inanmadı; sonunda Allah’ın azabı onları yakaladı. Bugün bizler için de en büyük kurtuluş, Allah’ın kitabına ve Resûlü’nün sünnetine sarılmaktır. Tıpkı o gemideki müminler gibi, iman edenler bu dünyada huzura, ahirette ise ebedî kurtuluşa ererler.

Sevgili kardeşim, bu âyet bize gösteriyor ki Allah’ın vaadi haktır; yardım müminlere, helâk ise inkârcılara mutlaka ulaşır. Öyleyse kalbimizi imanla, dilimizi zikirle, amelimizi salih işlerle süsleyelim. Nûh (a.s.)’un gemisi gibi, İslam da bizim kurtuluş gemimizdir; ona sımsıkı tutunan asla kaybolmaz. Rabbimiz bizleri, o gemidekiler gibi iman edenlerden ve kurtulanlardan eylesin.