Surat Asy-Syu'ara — Ayat 129

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مَصَانِعَ (mashani'a): papan-papan kang dibangun kuwat, kaya bètèng, kastil, utawa omah gedhong kang dhuwur lan kuwat.
• تَخْلُدُونَ (takhludun): padha langgeng utawa urip selawase, ora mati-mati.

1. Tafsir ayat:

Para wong 'Ad padha mbangun papan-papan kang kuwat lan dhuwur, kaya bètèng, kastil, lan omah gedhong kanggo papan pangayoman. Bangunan-bangunan iku padha digawe kanthi kuwat lan megah, kaya-kaya wong-wong mau ora bakal mati lan bakal urip selawase ing donya iki. Padha rumangsa yen bangunan-bangunan kang kuwat iku bisa nglindhungi saka pati lan saka sakabehing bebaya. Iki minangka tumindak kang ora ana gunane, amarga saben uwong mesthi bakal mati lan ninggalake donya iki. Bangunan-bangunan kang megah iku ora bakal bisa nyegah pati teka.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen urip ing donya iki mung sementara, ora ana kang langgeng kajaba Allah.
• Kita ora kena kesengsem banget marang barang-barang donya, kaya bangunan megah utawa bandha kang akeh, nganti lali yen kita bakal mati.
• Nggunakake bandha lan kekuwatan kanggo tumindak kang ora ana gunane iku ora becik. Luwih becik nggunakake kanggo kebaikan lan ibadah marang Allah.
• Ayat iki ngelingake supaya kita tansah eling marang pati lan nyiapake bekal kanggo akherat.
• Islam mulangake supaya urip iki digunakake kanthi bener, ora kanggo kesombongan lan tumindak sewenang-wenang marang wong liya.