سورت شعراء — آیت 138

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• بِمُعَذَّبِينَ: هغه کسان چې عذاب ورکول کېږي، یا به عذاب ورکول کېږي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د کافرانو او منکرانو خبره ده چې د پیغمبرانو د دعوت په مقابل کې یې ویل: «موږ هغه څه چې پرې یو، یوازې د پخوانیو خلکو دود او لار ده، او موږ به هېڅکله عذاب نه شو.» دوی به د قیامت، حساب او عذاب تصور رداوه او فکر یې کاوه چې ژوند یوازې همدې دنیا پورې محدود دی، چې انسان ژوند کوي، مري او بس، او له مرګ وروسته به هېڅ حساب او کتاب نه وي. دوی به د پیغمبرانو د خبرداري په استهزا کې ویل چې موږ به هېڅکله عذاب نه شو، ځکه چې د دوی په عقیده دا خبره بې بنسټه او دروغ وه.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. دا آیت د کافرانو د انکار او سرکشۍ بیلګه ښیي چې دوی څنګه د قیامت او عذاب خبره ردوله او په خپل غرور کې ډوب وو.
2. د دې آیت له لارې مومنانو ته دا پیغام دی چې د الله تعالی په عذاب باور ولري او له هغه ووېرېږي، ځکه چې الله تعالی ژمنه کړې چې ظالمان او منکران به عذاب کړي.
3. دا آیت د دې حقیقت یادونه کوي چې د دنیا ژوند پای ته رسېدونکی دی او له مرګ وروسته به بیا ژوند، حساب او سزا وي، نو انسان باید د الله تعالی په رحمت او عذاب دواړو باور ولري او د نیکو کارونو له لارې د الله تعالی د رضا لپاره هڅه وکړي.
4. په دې آیت کې د کافرانو د بېاحتیاطۍ او د آخرت د انکار پایله ښودل شوې ده، چې دا د مومنانو لپاره د پند او نصیحت سبب دی چې د الله تعالی له عذاب څخه ووېرېږي او د هغه په لار کې ثابت قدم پاتې شي.