سورت شعراء — آیت 208

د کلمو معناګانې:

• قَرْيَةٍ: ښار يا کلي، دلته مراد هغه ټولنې او امتونه دي چې په ګناهونو کې ډوب وو.
• مُنذِرُونَ: وېروونکي، پېغمبران او رسُولان چې خلک له عذاب څخه وېروي.

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ په دې آيت کې خپل عدل او حکمت بیانوي چې موږ هېڅ يو ښار او ټولنه د هلاکت او عذاب سره مخ نه کړه، مګر دا چې هغوی ته پېغمبران او وېروونکي رالېږل شوي وي. دا پېغمبران به خلکو ته د الله تعالیٰ پيغام رسول او له هغه عذاب څخه به يې وېرول چې د ګناهونو په سبب به پرې راځي. دا د الله تعالیٰ د رحمت او عدل يوه بېلګه ده چې تر هلاکت مخکې يې خلکو ته د پوهېدو او توبې فرصت ورکاوه، تر څو هېڅوک د عذر او بهانې ځای ونه لري. الله تعالیٰ هيڅکله پر خلکو ظالم نه دی، بلکې د هلاکت لامل د خلکو خپل کړنې او د حق ردول وو.

فايدې:

• دا آيت د الله تعالیٰ پر عدل او رحمت دلالت کوي، چې تر سزا مخکې يې تل خبرداری او لارښوونه کړې ده.
• دا آيت د پېغمبرانو د رالېږلو حکمت او ضرورت څرګندوي، چې پرته له حجت او پيغام رسونې هيڅوک نه شي عذابېدلی.
• دا آيت د اسلام د رحمت او بشپړتيا ښکارندويي کوي، چې الله تعالیٰ د هر امت لپاره لارښود او وېروونکی رالېږلی دی.
• دا آيت مسلمانانو ته دا يقين ورکوي چې د الله تعالیٰ په معامله کې هيڅ ظلم نشته، او هر څه پر حکمت او مصلحت ولاړ دي.